Babam 72 yaşında ve bana sınıf arkadaşını evleneceğini söylüyor. Bu habere ben şok oluyorum; zaten babam bu yaştayken evlenir mi? Yirmi yıl boyunca yalnız yaşayan babam, annemin ölümünden beri tek başına. Otuz yıl önce babam ve annemden ayrılıp İstanbulda kendi ailemi kurdum. Yılbaşı ve yaz tatillerinde eşim Elif ve iki çocuğumuzla babamı ziyaret ediyoruz. Babam çok dayanıklı, sağlığı hakkında şikayet etmez; bahçeyi düzenlemek ya da kış için odun kesmek gerektiğinde bile kendisi halleder, biz gelince de sadece yardımcı oluruz.
Geçen gün telefonda bana bir kadın getirme zamanının geldiğini söyledi. Kısa bir süre sonra bu kadının, babamın eski sınıf arkadaşı olduğunu anladım; gençliğinde iyi arkadaşlar olmuşlar, mezun olduktan sonra farklı şehirlere (Ankara, İzmir) göçmüş ve bir daha görüşmemişler. Şimdi ise yaşlılıkta hayatlarını birleştirmeye karar vermişler. Bu durum bana bir alay gibi geliyor.
Babamın evlenmesi haberini aldığım anda, çocuğum ve ben törene katılamayacağımızı söyledim, ama bu onun kararını etkilemedi. Birkaç ay önce küçük bir törenle evlenmişler. Yaşlılıkta böyle bir adım atmasına ne sebep olmuş olabilir, diye merak ediyorum.
Babamın evinin çok büyük, geniş bir arazi ve çiftlik var. Eşi, torunları ve çocukları bu mülkü kendilerine sahiplendirmek isteyebilir. Bu yüzden evliliğin sadece maddi çıkar amaçlı olup olmadığını düşünüyorum.
Eşim ve ben üç odalı bir dairede yaşıyoruz, yıllarca kredi ödeyerek bu daireyi aldık. İki çocuğumuz var ve daireyi büyüğüyle, babamın evini de küçüğüyle paylaşma planımız vardı; fakat şimdi kimin ne alacağı belli değil.
Altı aydır babamı ziyaret etmiyoruz; bir yandan yeni bir hayat kurmaya başlaması bizi o kadar çekiyor ki, bir türlü gitmek istemiyoruz. Akrabalarımız sık sık arıyor, babamın bu yaşta mutluluğunu kutlamamız gerektiğini söylüyor. Ben de babamla mutlu olmak isterim, ama bu kadının onu sadece sömürmek istediği ve ileride onun ailesiyle evin içinde kavgalar çıkacağı düşüncesi içimi kemiriyor; ben de hayatımın yarısını bu evde geçirdim.
Ne yapacağımı bilmiyorum, babamı artık görmezden gelecek gücüm kalmadı ve her şeyin yolunda olduğunu söyleyebilecek enerjim de yok. Bu durumdan nasıl çıkabileceğim konusunda ne önerirsiniz?
