Uzun zaman önce, köyümün bir köşesine bir bahçe kulübesi inşa ettirmek istedim. Büyük bir inşaat şirketine başvurmaktan vazgeçtim; sadece temel inşaat bilgisine sahip bir adam yeterli olur diye düşündüm.
Komşum, ev inşaatı yapan bir arkadaşını tavsiye etti. O adam, işini bilirdi ve basit bir bahçe kulübesi yapabilecek durumdaydı.
Şansım yaver gitti ve adam müsaitti. İşe başlamak istemese de, bir şekilde ikna ettim. Bir hafta içinde bitirebileceğini söyledi, bu da bana uygun oldu. Cumartesi günü gelip durumu göreceğini, ertesi gün de inşaatta kullanacağı tüm malzemeleri alacağını belirtti.
Ayrıca, işin zorluğu üzerine konuştuk. Hemen bir yardımcıya ihtiyacı olduğunu, o da dostları aracılığıyla birini bulabileceğini söyledi.
En önemli nokta, o hafta şehirde çalışmam gerektiğiydi; inşaat sırasında orada bulunamayacaktım. Bu yüzden anahtarları bir sonraki hafta sonuna kadar ona teslim ettim.
Mehmet, işini ustalıkla yapacağına söz verdi; bir usta olduğunu söyleyerek bana makul bir ücret talep etti. Ben de kabul ettim.
Cumartesi akşamı kulübe tamamlandı. Her şey istediğim gibi, eksiksiz olmuştu; eleştirecek bir şey bulamadım. Mehmet de o ana kadar bir sorunu yoktu.
Tek sorun, Mehmetin bu sürede buzdolabımdaki yiyecekleri tüketmesiydi. İki kilogram domuz pirzolası, iki düzine yumurta, birkaç paket süt, bir kavanoz domates sosu ve bir şişe şarap hepsini yedi. Böyle bir davranış benim için kabul edilemezdi. Ürünlere acımasızca yaklaşıldığını, sormadan alındığını görmek beni çok üzmüştü.
Tüm bu yiyeceklerin maliyetini hesaplayıp, o tutarı Mehmetin maaşından kestim. Belki büyük bir şey değildi, ama benim için fark yarattı.
Mehmet bu durumu beğenmedi, tartışmaya başladı ve inşaatçılar daima yiyecek ihtiyaçlarını karşılamalıdır, bunun işin bir parçası olduğunu savundu. Ayrıca, iş sırasında daha çok çaba harcadığı anların da olduğunu, toplam ücrete yansıtılmadığını ekledi.
Bir yandan onun sözlerine bir nebze katlanmak istedim; diğer yandan ise anlaştığımız tüm koşulları yerine getirdiğime, bana hiçbir uyarı yapılmadığına hâlâ inanıyorum.
