Eşimle birlikte varlıklı biri sayılmayız; elimizden geldiği kadar düzgün bir hayat kurmaya çalışıyoruz. İkimiz de çalışıyoruz ama gelirimiz oldukça kısıtlı. Dört yaşında bir kızımız var. Takdir edersiniz ki, günümüzde küçük bir çocuğu büyütmek hem zor hem de maliyeti yüksek, kısıtlı imkanlarla geçinmek de kolay olmuyor.
Üstelik eşim, annesine kira konusunda yardımcı olmaya başladı. Biz zaten zar zor geçiniyoruz, bir de üstüne kayınvalideme para gönderiyoruz. Oysa kayınvalidem gayet sağlıklı, isterse yarı zamanlı bir işte çalışabilir. Ben kendim gitmek isterdim ama küçük bir çocuğum var, o da kreşten geldiğinde evde ona birinin bakması gerekiyor. Kaç defa kayınvalidemden ricada bulundum, kızımı göz kulak olmasını rica ettim, her seferinde de gücüm yok, sağlığım el vermiyor diyerek reddetti.
Bir süre sonra öğrendim ki, kayınvalidem tatile gitmiş, hem de bildiğiniz gibi ucuz bir tatile değil. Bana bunu eşim tevazu ile açıkladı; Anneciğim yokken sen karşıya geçip onun çiçeklerine bakarsın dedi. Şaşkınlığımı anlatacak kelime bulamıyorum. Oysa ben o zamanlarda başkaca iş yapsam ek gelir elde edebilirdim. Vakit kaybı gibi geldi.
Ama asıl beni şaşırtan şey bambaşkaydı. Son zamanlarda kayınvalidem birden tuhaf şekilde şık giyinmeye, butikten pahalı elbiseler, çantalar, çeşitli aksesuarlar almaya başladı. İçimden dedim ki Bizim sözde zor geçinen kayınvalide, bu para nereden geliyor? Sonra bir düşündüm; eşim sürekli annesinin kira sıkıntısından bahsediyor, ama kadın neredeyse lüks hayat yaşıyor. Belki bir yerlerden parası var ya da başka bir kaynağı.
Bir sabah fark ettim ki eşim sürekli aynı, ağır bir çanta ile dolaşıyor. Banyoya girdiğinde çantayı karıştırdım. İçinde pek çok elektronik alet vardı. Bir dizüstü bilgisayar gözüme çarptı; bana çok tanıdık geldi. Arkadaşımın kaybolan laptopuydu bu. Ertesi gün işe gittiğimde, arkadaşım bana, eşimin ek iş yaptığını söyledi. Tamirat işi ancak eşim bilgisayar tamirinden anlar.
Meğer meğerse ek gelir oradan geliyormuş! Sonra açık açık sordum; kazandığı tüm parayı annesine mi gönderiyor diye. Evet, hepsini annesine veriyormuş.
Ben ve kızım ise eski kıyafetlerle, dikiş tutmaz çoraplarla idare ediyoruz ama sen anneni tatillere gönderiyorsun, butiklerden elbiseler aldırıyorsun, dedim.
Bu kazandığım para benim, dilediğim gibi harcarım, dedi.
Ne desem bilemedim. Sonunda onu kazandığı parayla birlikte annesinin yanına gönderdim. Annesine bu kadar düşkünse, orada birlikte otursunlar. Sizce de haklı değil miyim?
