Yanlarına koşarak gelen garson, yavru kediyi almayı önerdi. Ancak, iki metre boyundaki adam ağlayan tüylü yavruyu kollarına aldı, yanındaki sandalyeye oturttu: — Kediciğime bir tabak! Ve en iyi etten! — Genç periler gibi cesur bir şeyler giyip lüks bir restorana gidelim. Kendimizi gösterelim, erkekleri değerlendirelim… Böyle iddialı konuşan, aralarındaki prestijli ve pahalı bir özel okulun müdürü olan üç arkadaştan biriydi. Mesleğinin gereği, konuşması daima akıllı ve yerindeydi. Bu “periler” otuz beş yaşındaydı. Onlara göre, kısa etekler ve bluzlar için en uygun yaş… Ki bu kıyafetler güzelliklerini saklamak yerine vurguluyordu. Derin dekolte, kusursuz makyaj — tam teşekküllü bir hazırlık! Restoran da tercihlerine uygundu: gösterişli, itibarlı ve son derece pahalı. Paraları vardı, kolayca karşılayabilirdiler. Rezervasyon yaptırıp yerleşince, hemen erkeklerin hayran bakışlarını ve kadınların kıskanç bakışlarını yakaladılar. Tabii ki sohbetin konusu yine erkeklerdi: hayaller, beklentiler, kendi standartları… Her biri idealini bekliyordu: uzun boylu, bakımlı, yakışıklı ve mutlaka zengin; bir dediğini iki etmeyecek, sıkıcı muhabbetler etmeyecek, ev işleriyle uğraştırmayacak ve mümkünse soylu biri olacaktı. — Ama şu masadakiler gibi olmasın… Arkadaşlar birbirine bakıp, hafif göbekli, kel erkeklerin olduğu masayı işaret etti. O masada bira, cips ve dağ gibi etler vardı, sohbet futbol ve balıkçılık üzerineydi. Kahkahalar içtendi, yüksek sesliydi, samimiydi. — Feci. — Ne kadar sıradan! — Ay yok. Jüri ortak kararını verdi: bakımsız, kaba, zerre kadar asillikleri yok. Böyle dikkat çekici kadınlara kesinlikle uygun değillerdi. Derken akşamın akışını değiştiren o olay yaşandı. Restorana O girdi — son model kırmızı bir Ferrari ile gelmiş bir adam. — Kont Koroğlu Altınel! — kapıda garson yüksek sesle anons etti. Kadınlar anında dikkata geçti, avını gözeten bir avcı gibi… Uzun boylu, fit, saçlarında asalet belirten bir beyazlık, kusursuz şekilde oturmuş pahalı bir takım elbise. Elmas düğmeli gömlek ile tamamladı şıklığını. — Vay be… — Gerçekten müthiş… — Mmmm… Dekolteler biraz daha öne çıktı, bakışlar iyice davetkar oldu. — İşte adam budur, — birisi fısıldadı. — Kont, yakışıklı ve milyoner, — diğeri ekledi. — Bahamalar hayalimdi benim çocukluğumdan beri. Üçüncü sessizdi, ama bakışı her şeyden çok şey anlatıyordu. On dakika geçmeden, kontun masasına davet edildiler. Önemli, kibirli bir edayla yürüdüler, diğer masadakileri ve özellikle futbol sohbetli üçlüyü küçümseyerek süzdüler. Kont ince bir sohbet açtı, eski soylu ailesini, aile şatolarını ve tablo koleksiyonlarını anlattı. Kadınlar iyice diken üstünde: Geceyi sonunda yalnızca biri onunla devam edecekti. Yemekler geldi, hava yumuşadı: ıstakozlar, deniz ürünleri, tarihi şarap. Göz ucuyla konta bakıp düşüncelere daldılar… Artık akıllarında restoran değil, bambaşka hayaller vardı. Yanaklar kızardı, daha da güzelleştiler. Kont parladı — şakalar, zengin aile muhabbeti… Kadınlar için artık nereye davet edileceği önemli bile değildi. Restoranın küçük bir bahçesi vardı. Lezzetli kokular oraya da ulaştı. Derken, gri bir yavru kedi ortaya çıktı; zayıf ve aç. Masalar arasında sekti, kontun ayaklarının dibine oturdu, dikkat bekleyerek. Ama boşuna. Kontun yüzü burkuldu. Hiç düşünmeden yavruyu ayağıyla itti. Kedi havada takla atıp, futbolcu masasının ayağına çarptı. Salon bir anda sessizleşti. — Bu pis, soysuz hayvanlardan nefret ederim, — dedi kont yüksek sesle. — Benim şatomda sadece safkan av köpekleriyle en iyi atlar var. Garson hemen yetişti: — Hemen hallediyoruz efendim, özür dileriz… Garson futbolcu masasına yöneldi ama o dev adam zaten kalkmıştı. İki metre boyunda, yüzü öfkeli, yumrukları sıkılı… Arkadaşları onu tutmaya çalıştı. Sessizce kediyi alıp sandalyeye oturttu: — Kedime bir tabak getir! — gürledi. — En kaliteli etten. Hemen! Garson rengini kaybetti, mutfağa koştu. Salonda alkışlar yükseldi. Kadınlardan biri ayağa kalktı, dev adamın yanına gelip: — Şöyle çekil, bana da bir viski söyle, — dedi. Kontun dili tutuldu. Bir iki dakika sonra, diğer iki kadın da dev adamın masasına katıldı. Geriye sadece küçümseyici bir bakış attılar. Restorandan artık üç kişi olarak ayrıldılar — bir adam, bir kadın ve bir gri kedi. Zaman geçti. Şimdi bu üç kadının ilki, o dev adamla; büyük bir yatırım şirketinin sahibiyle evli. Diğer ikisi onun yakın dostları, tanınmış avukatlarla evlendi. Hepsinin düğünü aynı gün oldu. Hayat artık bambaşka: bebek bezleri, sofra, temizlik. Üçü de neredeyse eşzamanlı kız çocuk sahibi oldu. Hafta sonları, eski favori restorana gitmek için, eşlerini futbol veya balığa yollar, bakıcı çağırırlar ve yeniden buluşurlar — kadın kadın konuşmak için. Gene erkekler hakkında… Ve o Kont Koroğlu Altınel ise bir yıl sonra tutuklandı. Büyük bir skandal: kadınları kandıran bir evlilik dolandırıcısı çıktı. Gerçek adamlar için böyle şeyler söz konusu olamaz. Bahsettiğim, o üçlü — göbekli, kel, gösterişsiz ama gerçek asil bir kalple… Böyle işte. Başka türlüsü de olmaz.

Yaklaşan garson yavru kediyi almak istedi. Ancak iki metre boyunda bir adam ağlayan minik tüylü bebeği kucakladı ve yanındaki sandalyeye oturttu:
Kediciğime bir tabak! Ve en güzel etlerden!

Hadi biraz cesur, genç periler gibi giyinip, pahalı bir restorana gidelim. Hem kendimizi gösterelim hem de biraz erkekleri inceleyelim
Bu lafı, üç arkadaşın birisaygın ve yüksek ücretli bir özel kolejin müdürübüyük bir özgüvenle söyledi. Mesleği gereği, akıllı cümleleri her zamanki gibi kolayca buluyordu.

O periler ise otuz beşindeydi. Onlara göre, kısa etekler ve yakası açık bluzlar için en uygun yaştı bu. Kıyafetler güzelliklerini gizlemek yerine daha da belirgin hale getiriyordu. Derin dekolte, kusursuz makyajtam anlamıyla savaş hazırlığı.

Seçtikleri restoran da onlara yakışır şekilde: havalı, prestijli ve tabii ki çok pahalı. Ama böyle bir hesaba kolayca güçleri yetiyordu. Masalarını ayırtıp rahatça kurulduklarında, erkeklerin hayran bakışlarını ve onların eşlerinin ürkek, mutsuz yüz ifadelerini hemen fark ettiler.

Konuşmalar alışıldığı gibi yine en önemli meseleye dönüyordu: erkekler. Hayalleri, beklentileri ve istekleri masaya yatırıldı. Her biri hayalindeki adamı bekliyordu: uzun boylu, fit, yakışıklı ve mutlaka zengin. Ellerinde taşır, her arzusunu yerine getirir, fazla konuşmaz ve kesinlikle ev işiyle uğraştırmaz. Bir de asil bir aileden geliyorsa, işte tam aradıkları buydu.

Ama şunlardan değil tabii
Kadınlar göz göze gelip, yandaki masadaki üç eğlenceli, biraz göbekli ve biraz saçları açılmış erkeklere başlarıyla işaret ettiler. Masalarında bira şişeleri, cipsler, et tabakları, şakalaşmaları futbol ve balık avı üzerindeydi. Kahkahaları samimi ve hiç de çekingen değildi.

Korkunç.
Ne kadar avam!
Tüh!
Karar oybirliğiyle çıktı: Bakar bakmaz belli, özenli değiller, kaba görünüyorlar, zerre asalet yok ve asla bu havalı kadınlara yakışmazlar. Fakat tam o sırada akşamın havasını değiştiren olay yaşandı.

Restorana O girdison model kırmızı bir Ferrariden inmiş bir adam:
Kont Selim Günalpa! diye seslendi garson gururla.
Kadınlar avını gören avcı gibi bir anda dikkat kesildi.

Uzun boylu, sporcu gibi fit, saçlarında asil bir kır saç, tam üzerine dikilmiş pahalı bir takım elbise. Elmaslı kol düğmeleri, bembeyaz gömleğiyle tam bir klasik Türk zengin imajı.

Vay canına
Harika!
Aaa
Dekolteleri daha da öne çıktı, bakışlarında davetkâr bir anlatım belirdi.

İşte adam budur, diye fısıldadı biri.
Kont, yakışıklı ve milyarder! dedi öbürü. Ben hayatım boyunca Bodrumda bir yaz hayal ettim.
Üçüncüsü konuşmadı ama bakışları her cümleden daha netti.

On dakika geçmeden, kadınlar kontun masasına davet edildiler. Yavaş adımlarla, burnu havada geçip masalarına oturdular; özellikle bira masasına ise alaycı ve küçümseyici bir bakış attılar.

Kont Selim beyefendi bir tarzda sohbeti yürütüyor; köklü ailesini, tarihi yalılarını, zengin sanat koleksiyonunu anlatıyordu. Kadınlar arasında bir gerilim hissediliyorduher biri akşamı onunla devam edecek tek kişinin kim olacağını biliyordu.

Yemekler gelince ortam biraz rahatladı: ıstakozlar, deniz ürünleri tepsileri, yıllanmış pahalı şaraplar. Kadınlar yerken, adama anlamlı bakışlar attılar ve akılları sofranın çok ötesine gitmeye başlamıştı.

Kont, zarafet ve mizahıyla parladı; derinlerden, üst tabakadan öyküler Kadınlar onunla nerede devam edeceklerinin artık pek önemi kalmamış gibiydi.

Restoranın küçük bir bahçesi vardı. Fırından gelen kokular burayı sarmıştı. Bahçeden çıkageldi minik, zayıf ve aç bir gri kedi yavrusu. Masaların arasından hızla geçip, kontun ayaklarının dibine oturdu ve dikkati bekledi.

Naçar.

Kontun yüzü tiksintiyle buruştu. Hiç duraksamadan ayağını kedinin yönüne itti. Yavru birkaç metre ileriye savrulup, tam bira masasına, o üç adamın ayaklarının dibine çarptı. Salonda buz gibi bir sessizlik oldu.

Şu başıboş, silik mahluklardan nefret ediyorum! diye yüksek sesle bağırdı kont. Benim yalıda hep soylu köpekler, en iyi atlar var.
Garson hemen kibarca şunları söyledi:
Hemen ilgileniriz efendim, çok özür dileriz

Masaya doğru giderken, önde o iri adam ayağa kalktı. Kızarmış yüzüyle yumruklarını sıkmıştı, dostları onu tutmaya çalışıyordu.

Sessizce kediciği kaldırdı ve sandalyeye yerleştirdi.
Tüy yumağı dostuma tabak getir! diye gürledi. En güzel etler! Hemen!
Garson beti benzi atarak mutfağa koştu. Salon alkışlarla inledi.

O perilerden biri sessizce kalkıp dev adamın yanına gitti ve:
Çek kenara. Bir kadın için bir viski de söyle.
Kont bir anda lal oldu.

Bir dakika sonra, diğer iki arkadaş da katıldı, konta küçümseyici bir bakış attılar.

Mekândan çıkış kalabalık değildi; masada üç kişilik yeni bir grup oluşmuştu: bir erkek, bir kadın ve gri bir yavru kedi.

Aylar geçti. Şimdi o arkadaşlardan biri o dev adamlabüyük bir yatırım firmasının sahibiyleevli. Diğer iki kadın da onun avukat arkadaşlarıyla yuva kurdu. Düğünü aynı gün yaptılar.

Artık eski perilerin hayatı tümden değişti: bezler, mutfak işleri ve temizlik. Hepsinin peş peşe kızları oldu.

Hafta sonları, eski günleri özlediklerinde, eşlerini futbol ya da balık avına gönderip bakıcı çağırarak her zaman gittikleri restoranda buluşuyor, yine kadın kadın muhabbet ediyorlarerkekleri konuşarak.

Kont Selim Günalpa ise bir yıl sonra tutuklandı. Gazete manşetlerinde dolandırıcılık skandalı: kadınlara bahanelerle güven verip kandırıyormuş.

Gerçekten adam olanları ise hiçbir şey etkilemedi.

Yani o üç adamgöbekli, az saçlı, abartısız ama yüreği cömert olanlar.

İşte hikâyenin özü bu.

Başka türlüsü zaten olmazdıKüçük gri kedi hâlâ aralarındaydı. Her seferinde, masanın en güzel köşesine kıvrılıp minik mırlamasıyla şenlik başlatıyordu. Periler, eski hayallerinin peşinden değil, yanında oturan gülümseyen adamlara ve masalarını paylaşan minik tüylü arkadaşa bakıp mutluluğu gülerek buldular.

Hayat bazen gösterişli arabaların gürültüsünde değil, sade kahkahaların sıcaklığında gizliydi.

Ve bir daha hiçbir gece, bir başıboş kedi, sevgisiz kalmadı.