Bu konu tartışmaya açık bile değil, dedi Zafer, kaşığını yavaşça bırakarak. Akşam yemeğine elini bile sürmemişti, belli ki kafasında oldukça ciddi bir mesele saklıyordu. Odamız müsait, daha yeni tadilattan çıktı. İki hafta sonra kızım Elif bizimle yaşamaya gelecek.
Unuttuğun bir şey yok mu? Saniyeleri içinden sayıp sakinliğini bozmamaya çalışan Esma’nın sesi hafifçe titremişti. Mesela odayı bizim ORTAK çocuğumuz için hazırladığımızı? Hem unuttun galiba, Elifin bir annesi var. Aslında onun yanında kalması gerekir.
Biliyorum, çocuk düşünüyorduk dedi Zafer kaşlarını çatıp. Kendisinden böyle pürüzsüz bir şekilde kabullenmesini beklemişti, bir daha konu açılmaz sanıyordu. Ama bunu bir iki sene erteleyebiliriz. Sana daha okul bitmemiş, çocuk zamanı değil. Kaldı ki Elifin de kardeş isteği yok. Annesine gelince Zafer acı acı gülümsedi. Anneye velayet vermeyeceğim. Kızım o kadınla aynı çatı altında kalmamalı, tehlikeli!
Kızım mı? Esma şaşkınlıkla kaşlarını kaldırdı. Ama Elif on iki yaşında, ne çocuğundan bahsediyorsun? Ayrıca neyin tehlikesi? Sadece akşam saat ondan sonra sokağa çıkmasına izin vermiyor ya da derslerini yapmadığında telefonunu alıyor, interneti kesiyor Eski eşin yaptığı tek şey, onu yetiştirmeye çalışmak! Bugüne kadar kemer kullanmamışsa dua et!
Sen hiçbir şey bilmiyorsun, dedi Zafer dişlerini sıkarak. Elif bana defalarca morluklarını gösterdi, annesi ona hakaret ve tehdit dolu mesajlar gönderiyor! Kızımın hayatını karartmalarına izin vermem!
Aslında sen şu an tam da bunu yapıyorsun.
Esma sessizce sofradan kalktı, önündeki çorba neredeyse dokunulmamıştı. İştahı kaçmış, eşinin huzursuz görüntüsü baş ağrısına neden olmuştu. Herkes dememiş miydi, Evlenmekte acele etme! diye. Birlikte bir süre yaşa, karakterinizi sınayın, dediler O ise bildiğini okudu. Arkadaşlarını geçmek istedi, akıllı olduğunu sanıyordu.
Etrafındaki dostları neden o kadar karşı çıkmıştı? Sebep açıktıZaferin ikinci evliliğiydi, Esmadan tam on beş yaş büyüktü ve kendisiyle yaşıt bir de kızı vardı. Tek tek önemsiz sebepler birleşince koca bir sorun olmuştu.
Aslında yaş ve evlilik konusunda fazla sıkıntı yoktu. Esma, Zaferin tecrübeli olmasını, evlilikte acemi olmamasını seviyordu. Boşanmalarının barışçıl geçtiğini bizzat öğrenmişti, eski eşi Asumanın Zafere hiçbir şikâyeti yoktu.
Ama iş Elif mevzusuna gelince Son derece şımarık ve başına buyruk bir çocuktu Elif. Hayatının çoğu anneannesiyle geçti, çünkü ebeveynleri gece gündüz çalışıp ona iyi bir gelecek hazırlamaya uğraşıyorlardı. Anne ve babasının boşanması onu pek etkilememiştibabasının onu asla yalnız bırakmayacağını biliyordu, yeni eş bile alsa. Ama annesinin yeniden evlenmesi İşte buna hazır değildi.
Üstelik üvey babası Elifin eğitimine ciddi eğilmişti; annesi de yeni işiyle birlikte daha fazla evde vakit geçirip eşini desteklemeye başlamıştı.
Evde bir tür sokağa çıkma yasağı, ödevler, dersler, özel öğretmenler Elif, bütün günü televizyon başında ya da bilgisayar başında geçirmeye alıştığı için, bu sınırlamalar genç kızı deli ediyordu. O kadar ki, babasını telaşa düşürecek yalanlar bile uydurmaya başlamıştı.
Elif babasıyla yaşamak istiyordu, çünkü çalıştığı için çoğu zaman yalnız kalacak, özgür olacaktı. Esmayı ise hiç saymıyor, dokuz yaş büyük üvey annesinin sözünü dinlemeye niyeti yoktu.
Serbest yaşam uğruna nelerden vazgeçebileceğini çok iyi biliyordu.
*************************
Elif bugün geliyor. Hadi odasını hazırla ve lütfen sinirlenme, kız zaten zor bir dönemden geçti, Zafer bu kez Esmaya haber bile vermeden elindeki yeni takım elbisesine kravat seçmeye koyuldu. Keşke Asuman, sırf yeni kocası uğruna kızını ezmeye başlamasaydı Ama geçmişi geri getiremiyoruz.
Yani vazgeçmedin, öyle mi? Gerçekten kızını yanımıza alacaksın? Esma hala bir umut, eşinin bundan vazgeçmesini diliyordu. Peki, ona kim bakacak? Sen en erken sekizde eve geliyorsun.
Sen ilgilenirsin, omuz silkerek cevap verdi Zafer. O yaştaki çocuk kendi başının çaresine bakar.
Benim dönemeçteyim, kendin söyledin, bu dönem derslerime odaklanmam lazım, Esma alaycı bir tebessüm etti. Umarım Elif bulaşık yıkamayı ve yerleri silmeyi biliyordur, çünkü iki hafta boyunca bunlar onun görevleri olacak.
O hizmetçi değil
Ben de değilim, araya girdi Esma. Ama burada yaşayacaksa, ev işlerine yardım etmeli. Sen de bir an evvel kızınla bazı kuralları konuş.
**************************
Baba, Esma bana işkence ediyor resmen! Arkadaşlarımla görüşemiyorum, bütün ev işini bana yıktı, kendisi ise karşıma geçip televizyon seyrediyor, şikâyet etti Elif, sesi ağlamaklı.
Tesadüfen yan odadan bu konuşmayı duyan Esma, acı bir tebessümle başını salladı. Hadi canım, ona bir iş yaptır bakalım! Gök yere iner de Elif bulaşık yıkar mıymış!
Esma ile konuşurum, tamam. Ama sen de biraz uyumlu olmalısın. Bak Elif, kolay değil biliyorum, ama ben de işte olduğum için seninle istediğim kadar ilgilenemiyorum. Esmayla iyi geçin, ona iyi bir kız olduğunu göster.
Denerim, dedi Elif isteksizce, babasından fazlasını koparamayacağını anlayınca. Ama bu arada, gerçekten ona araba mı aldın?
Aldım, seninle ne ilgisi var?
Hiç öylesine sordum Ama bana, bu yaz yurt dışına gidemezsin, bütçem yetmiyor dedin! Oysa hayalimdi bu!
Yalnız başına gidemezsin. Daha on iki yaşındasın, ben de işte olacağım. Yazın beraber hep birlikte gideriz.
Ben ailecek gitmek istemiyorum! Sen beni sevmiyorsun, değil mi? Kızın sesi titremişti. Neden annemden aldın ki beni? Karına engel olmak için mi? Senin için hiçbir şey ifade etmiyorum!
Esma daha fazlasını dinlemedi. Artık biliyordu: Elif isterse, dediğini yaptıracaktı. Sadece yaz tatili değil; başka konularda da. Bu kurnaz kız yeni gelen paranın rakibi olarak gördüğü Esmadan kurtulmak için elinden geleni yapacaktı ve görünüşe göre başaracaktı da.
Artık kocasının serzenişlerini dinlemekten bıkan Esma, kafasına koymuştu: Bir tartışma daha olursa boşanacaktı. En sonunda ise küçük bir sürprizle Elifin zaferinin biraz buruk olmasını sağlayacaktı çünkü Zafer yine nafaka ödemeye devam edecekti.
**************************
Gerçekten de Esma haklı çıktı, akşam müthiş bir şikâyet ve sitemle başladı. Esma ise hepsini sakince dinleyip, boşanma dilekçesini vereceğini söyledi.
Huzurlu yaşamak istiyorum, sürekli ithamlara tahammülüm yok. Ayrıca seni uyardım, kızına bu kadar taviz vermek iyi bir fikir değildi, dedi Esma, Elifin burnu havadaki zaferli bakışını görünce hemen havayı değiştirdi. Sen de çok sevinme; hayatın nasıl değişeceğini kim bilir. Mesela babana şöyle bir teklifte bulunabilirim: Eğer ileride çocuğumuzu görmek istiyorsa, seni tekrar annene göndermeli. Ya da başka bir çözüm.
Elif, ne diyeceğini şaşırmış, Zafer ise durumu anlamaya çalışırken, Esma valizini alıp evden ayrıldı. Aslında hamile değildi, maksat küçük kıza gözdağı vermek, Zafere de hem çocuk psikolojisinden hem evlilikten anlamadığını göstermekti O günlerden böylece geçmişte kalmış anılar olarak hatırlanır şimdi.
