Ben yirmi dokuz yaşındayım. Bazen düşünüyorum, dünyadaki en saf kadınlardan biri ben miyim diye, çünkü çok yakın zamana kadar ailemde her şeyin yolunda olduğunu sanıyordum. Meğer yanılmışım Eşim tam bir bencil ve hain çıktı. Bunu bana yapacağına hâlâ inanamıyorum.
Biz on yıldır birbirimizi tanıyoruz, altı yıldır da evliyiz. Onun adı Murat. Çok ilgili, şefkatli görünürdü, hem bana hem de çocuklarımıza iyi bakar, evin geçimini sağlardı. İki çocuğumuz var: biri oğlum, biri kızım. Murat, benim desteğimle kendi işini kurdu. O iş de oldukça iyi para kazandırıyordu.
Ben satış asistanı olarak çalışıyordum önce. Son zamanlarda da internetten kendi kıyafet mağazamı açtım. Kızım kreşteyken, oğlum da öğlen uykusundayken dükkanımla ilgileniyordum, kendi paramı kazanıyordum yani.
Kilo konusunda da, genelde elli dört kiloda gezer dururdum. Ama ikinci çocuğumdan sonra yirmi kilo aldım. Başta, İki çocukla uğraşmak kesin kilo verdirir diye umutlanmıştım. Tabii insan öyle sanıyor ilk başta, gerçekler pek öyle olmuyormuş. O kiloları vermeyi kafama koydum: doğru düzgün beslendim, spor yaptım, bol su içtim, unu bıraktım. Ama yok, zayıflamadım, halimden çok mutsuz olmaya başladım. Gittikçe özgüvenim düştü.
İkinci doğumdan sonra aynada kendime bakamaz oldum. Kendimi kadın gibi, güzel, çekici hiç hissetmiyordum. Muratın bana tavırları da gözüme batmaya başladı; ne öper oldu, ne sarılır. Başka şeyleri bırak, doğru düzgün bir muhabbetimiz bile kalmadı. Konuşmalarımız evin işleriyle çocuklar dışında hiçbir şeye dokunmuyordu.
Eski halime göre çok daha özgüvenli, çekici olduğumu hatırlıyorum. Şimdi ise aynaya bakınca bile huzursuz oluyorum. Belki de o yüzden evliliğimiz bu hale geldi. Ben de artık toparlanmaya karar verdim. Bir gün dedim ki, sürpriz yapayım Murata, iş yerine ev yemeği götüreyim. Kapıya kadar gittim, içeriden konuşmaları duydum:
Aşkım, sen merak etme, işten çıkınca geleceğim. Eşime işlerin yoğun olduğunu söyledim zaten, senin varlığından haberi bile yok.
İnan bana, içeri girmeye cesaret edemedim. Dönüp sessizce çıktım.
Sanırım şunu anlamıyor: Ben onunla ortak çocuklarımızı doğurdum diye bu kiloları aldım. Kendisi de hiç fit değil, hatta o da göbekli, ama benim kusurlarımı görmeden geçemiyor. Acaba beni hem aldatıyor, hem de aptal mı sanıyor? diye düşünüyorum artık.
Murata bunu duyduğumu söyleyemedim. Ne yapsam bilmiyorum Boşanma davası mı açsam? Ama çocuklar? Babasız büyümeleri nasıl olacak? Yoksa hiçbir şey olmamış gibi davranayım mı? Bunu beceremem sanırım.
Şimdilik kendime bakmaya devam edeceğim dedim. Bir spor salonuna yazıldım. Önce kendimi toparlayacağım, Murata da kimi kaybettiğini göstereceğim. Sonrasında ne olacağına bakarız artıkSpor salonunda geçirdiğim ilk hafta biraz zor geçti; kaslarım ağrıdı, nefesim tükendi ama her sabah biraz daha güçlü kalktım yataktan. Her yeni ter damlası ile hem bedenimde hem de ruhumda biriken yüklerden arındığımı hissettim. Çocuklarımı her sabah okula yollarken gözlerine bakıp yeniden inandım; ben güçlü bir kadınım ve onlar için, en çok da kendim için ayağa kalkmalıydım.
Bir gün aynada kendime daha dikkatle baktım. Gözlerimde bir parıltı, yüzümde silik de olsa bir gülüş yakaladım. Dışarıdaki kadını değiştirmek için verdiğim çabayla, içimde tekrar doğan o kadını da yeniden keşfetmeye başladım. Her geçen gün yüklerim hafifledi; Muratın gölgesi bile daha az dokunur oldu yüreğime.
Aylar ilerledikçe Murat, benimde bir hayatım olduğunu, ona hapsolmadığımı yeni yeni fark etti. Bir akşam yanıma geldi, Sen değiştin, dedi. Ne oldu sana? Gülümsedim, Benim olanı, kendimi geri aldım, dedim.
Gözlerimin içine bakınca ne kaybettiğini anlar gibi oldu. Bir şans daha diye başladı. Sözünü kestim, Kendi değerimi tekrar buldum. Artık neyi hak ettiğimi biliyorum. Başkasının yalanlarına ya da sevgisizliğine ihtiyacım yok. Sonra çocuklar odalarından neşe içinde koşup bana sarıldılar. Onların arasına eğildim, eski korkularıma veda ederken. Artık mutluluğu başkasında değil, kendimde aramayı öğrendim.
Belki yolumun sonunda yalnızlık da olur, yeni bir sevda da Ama biliyorum ki, asla kendimden vazgeçmeyeceğim. Ve o gün, ilk defa yıllar sonra, aynadaki kadına gururla gülümsedim.
Press «Like» and get the best posts on Facebook ↓
