Ağabeyim benden altı yaş büyük. Üç yıl önce evlendi ve eşiyle birlikte, onun ailesinin evinde yaşamaya karar verdiler. İstanbul’da kiraların yüksek olmasından dolayı bu, onlar için mantıklı tek seçenekti. Ben ise altı yıldır evliydim ve iki çocuğum vardı: altı yaşında bir oğlum ve dört yaşında bir kızım. Eşim Ankara’lı olduğu için, evlendikten sonra Ankaraya taşındık. İkimiz de çalıştığımızdan, küçük bir daireyi krediyle alabildik.
Geçenlerde annem ve babam bana ulaşarak, ağabeyimin ailesiyle birlikte bir hafta boyunca bizi ziyarete geleceğini ve onları evimizde misafir edip ağırlamamı beklediklerini söylediler. Uzun zamandır görmediğim ağabeyimi göreceğim için mutlu olsam da, dört kişilik ailemle tek odalı bir dairede yaşadığımızdan onları ağırlama şansım yoktu.
Tren garında buluştuktan sonra, ailece Ankarada gezdik, güzel bir gün geçirdik. Akşam yemeğinde, annem ve babam yine ağabeyimi, yengemi ve yeğenimi evimde misafir etmem gerektiğini, başkentte otel veya ev kiralamanın son derece pahalı olduğunu ima ettiler. Fakat buna olanak yoktu. Yemek sırasında misafirlerimizi güzel bir otelde ağırlamayı teklif ettim fakat ağabeyim olumsuz tepki verdi, ısrarla evimde kalmak istediklerini söyledi.
Alternatifler bulmaya çalıştım; iyi bir otel, uygun bir pansiyon veya arkadaşlarımız aracılığıyla kısa süreli bir ev kiralama gibi öneriler sundum, fakat hepsini geri çevirdiler. Niyetlerinin Ankarada her türlü masrafı bana yüklemek olduğu açıkça ortadaydı. Hem yatacak, hem de bedavadan yemek yiyeceklerdi. Ama açık konuşmam gerekirse, ailemin huzuru ve konforu benim için her şeyden önemliydi. Karım ve çocuklarımın rahat bir yaşam ortamına ihtiyacı var. Kaldı ki, kimseye de evinde misafir etmek zorunda olduğumu düşünmüyorum.
Press «Like» and get the best posts on Facebook ↓
