Kayınvalidem, kızımın sekizinci yaş günü için ona bir hediye verdi, sonra da saniyeler içinde geri kaptı tam bir patlama yaşamak üzereydim ki, kocam aniden devreye girdi.
Kızım, Elif, geçtiğimiz hafta sonu sekiz yaşına girdi. Günlerdir pastayı, arkadaşlarını ve şenlikli ortamı sayıklıyordu. Elif öyle bir çocuk ki, yılbaşı sabahı çorap bile alsa teşekkür ederim der, gülerek.
O yüzden kayınvalidem Nermin Hanım elinde koca bir hediye poşetiyle gelip de Özel bir şey aldım! diye havalı havalı giriş yaptığında, pek de endişelenmedim. Nermin Hanım herkes dikkat kesilsin istercesine hediyeyi Elifin önüne koydu. Elifçiğim, haydi bakalım; aç bakalım büyükannenin hediyesini, dedi o meşhur, sadece dudağına konan ama gözlerine ulaşmayan gülümsemesiyle.
Elif paketi açtı ve öylece kaldı: Bir Nintendo Switch! Sevinçten çığlık attı, kutuyu göğsüne yapıştırdı sanki elinden alınacak diye korkuyor. “Bu gerçekten benim mi?! diye sordu heyecanla. Tabii ki canım, dedi Nermin Hanım teatral bir edayla. Şimdi… ne demeliyiz bakalım? diye ekledi, herkesin gözleri üstünde.
Elif, çok teşekkür ederim babaanne, en güzel hediye bu! diye sevincini paylaştı.
Ama Nermin Hanımın ağzı büzüldü, gözleri incecik oldu. Öyle değil güzel kızım. Şöyle demelisin: Teşekkür ederim Nermin Babaanneciğim, bana böyle pahalı bir şey aldığın için, her zaman hak etmediğimi bilsem de… Bak sana minnettarlığın ne olduğunu öğretiyorum! dedi yüksek sesle, adeta alkış bekler gibi bir havayla.
Elifin dudakları titredi, gözleri yaşlarla doldu. Ama… ben teşekkür ettim… diye mırıldandı. Yeterince doğru değil, dedi Nermin Hanım kuru bir sesle. Sonra şimşek hızıyla hediyeyi Elifin elinden çekip kaptı: Hediyen bende kalacak, nezaketi gerçekten öğrenene kadar! Elif birden bire feryat figan ağlamaya başladı. O an, pastadan bile heves kalmadı, parti resmen bitti.
Ben resmen ayağa fırladım ve Hemen geri verin! dedim. Ama Nermin Hanım bana saygı ve terbiye dersi vermeye başladı. Tam ortam bu şekilde kilitlenmişken, kocam Erkan birden sakin sakin araya girdi: Elif, babaannenin gönlünü al, bir de usulüne uygun teşekkür et bu defa.
Şoktan gözlerim yuvalarından fırlayacaktı. Erkan annesinin tarafını mı tutuyordu? Fakat bana yanaşıp Güven bana, diye fısıldadı. Nermin Hanım zafer kazanmış komutan gibi sırıtıyordu. Erkan sessizce Elifin kulağına bir şey söyledi, tam olarak duyamadım.
Elif gözlerini sildi, derin bir nefes aldı ve Nermin Hanıma döndü: Özür dilerim Nermin Babaanne. Biliyorsun bana hediye denince insanın elinden alınan hediyenin de var olabileceğini öğrettin. Artık biliyorum ki bazı insanlar hediye veriyormuş gibi yapıp sonra da insana kendini kötü hissettirmek için geri alabiliyorlarmış.
Nermin Hanımın suratı bir anda taş gibi oldu. Erkan kalktı gitti, kutuyu almak istediğinde Nermin Hanım Olmaz, diye bağırmaya yeltendi ama Erkan hediyeyi kaptığı gibi Elifin titreyen ellerine geri verdi. Anne, bu yaptığına eğitim değil, düpedüz eziyet denir, dedi oldukça net bir şekilde.
Nermin Hanım bas bas bağıra bağıra Elifin görgü ve adap öğrenmesi gerektiğinden bahsetmeye kalkınca, Erkan son darbeyi vurdu: Anne, o hediyeye gereken parayı iki hafta önce ben verdim sana. Elifin tam ne istediğini sana söyledim çünkü barışmak ve yeniden başlamak istediğini iddia etmiştin. Ama hiç tahmin etmezdim ki kızımın doğum gününü kendi şovunun zeminine çevirirsin.
Nermin Hanım bir domates gibi kıpkırmızı oldu ama Erkan sözünü kesmedi: Aileme gerçekten saygı göstereceğin güne kadar, seni evime istemiyorum. Lütfen git. Odaya bir anda buz gibi bir sessizlik çöktü; kimse Nermin Hanıma destek çıkmadı. O da çantasını kaptığı gibi kapıyı büyük bir gürültüyle çarpıp gitti.
Akşam olduğunda, Erkan bana gizlice parasını verdiğini söylemediği için özür diledi; belki annesi bu sefer normal davranır diye umut etmiş. Ona, gizliliği için gücenmiş olsam da, çocuğunu ve ailesini annesinin tuhaf oyunlarına karşı savunduğu için gururlu olduğumu söyledim.
Ertesi sabah, Elif yeni konsoluyla evin içinde mutluluktan dört köşe koşuşturuyordu. Onları izlerken şunu net anladım: Bazı hediyeler görünmez iplerle beraber geliyor; ama gerçek sevgi, asla boyun eğerek kazanılmak zorunda değil. Nermin Hanımın fırtınası geçmiştir ve biz artık gerçekten tek parçayız.
