Eski eşimle olan ilişkim, mahkeme salonunda son buldu. Kim haklı, kim haksız demeyeceğim; sonuçta bir ilişkide her zaman iki taraf da suçludur.
Ama bir gerçek var ki, ikinci eşim kendine sevgili buldu. Adam, yıllar önce şehrimize yerleşmiş zengin bir iş insanıydı. Burada küçük bir kafe açtı. Başta aralarındaki ilişkiyi saklamaya çalıştı ama sonunda öyle bir hale geldi ki, saklamaya gerek bile duymadılar.
Daha sonra karşıma geçti ve boşanma davası açacağını, evimizin yarısını da almak istediğini söyledi. Kadın, bu sözlerle beni panikletmeyi ve tasalandırmayı umuyordu. Ama o ev, tamamen kendi alın terimle kazandığım parayla alınmıştı. Eski eşimin bu evle en ufak bir ilgisi yoktu; sadece iki sene boyunca içinde yaşamıştı. Şimdi ise kalkıp hakkı varmış gibi iddia ediyordu.
Ben ise oldukça sakin karşıladım. Hatta onu mahkemeye gitmekten vazgeçirmeye bile çalışmadım. Sadece davayı kaybetmesini ve dava masraflarını ödemesini bekledim. Daha önce birinci eşimle kötü bir deneyim yaşamıştım. O dava üç yıldan fazla sürmüştü. Çünkü ortak noktada buluşamıyorduk. Her mahkeme karşılaşmamız, olaylı bitiyordu.
Sonunda ilk eşim amacına ulaştı beni malımın yarısı için mahkemeye verdi. İyi bir avukat tutmuştu. Babamdan miras kalan evi bana bırakmadı, aldı gitti.
Fakat ikinci evliliğimde çok daha akıllıca davrandım. Onunla evlenmeden önce ellerimle baştan sona yenilediğim bir dairem vardı; fakat resmi olarak kardeşimin üzerineydi. Kardeşim, gözü kapalı güvenebileceğim biridir. Ne zaman ki boşanma konusu gündeme geldi, ortada üzerime kayıtlı hiçbir şey yoktu. İlk evliliğimde yaşadığım o kötü tecrübeden sonra, bir daha hiçbir kadın beni kandıramazdı.
Press «Like» and get the best posts on Facebook ↓
