2025 yılında başıma gelen en acı şey, eşimin beni aldattığını öğrenmem oldu… Ve asıl acısı, ağabeyim, kuzenim ve babamın bunu başından beri bildiklerini fark etmemdi.
On bir yıldır evliydik. Eşimin ilişki yaşadığı kadın, ağabeyimin çalıştığı şirkette sekreter olarak görev yapıyordu. Aslında, bu kadınla eşimi tanıştıran bizzat ağabeyimdi. Yani hiçbir şey tesadüf değildi. Sonra iş ortamında, toplantılarda, iş yemeklerinde ve sosyal buluşmalarda tekrar karşılaşmışlar. Kuzenim de aynı çevrede onları sık sık görüyordu. Herkes birbirini tanıyordu, kolayca bir araya geliyorlardı.
Aylar boyunca eşim sanki hiçbir şey olmamış gibi benimle yaşamaya devam etti. Aile yemeklerine gidiyor, ağabeyimle, kuzenimle ve babamla sohbet ediyordum; hiçbiri bana tek kelime etmedi. Ne uyardılar, ne ima ettiler, ne de olup biten hakkında bir şey söylediler. Hiçbir hazırlık yapmadılar, göz göre göre susmuşlar.
Ekim ayında ihaneti ortaya çıkardığımda önce eşimle yüzleştim. İlişkiyi doğruladı. Sonra ağabeyimle konuşmaya gittim. Biliyor muydun? diye sordum. Evet, dedi. Ne zamandır? dedim, Birkaç aydır, dedi. Neden bana söylemedin diye sorduğumda, Bu benim meselem değil, çiftin kendi sorunudur. Erkekler böyle şeyleri konuşmaz, yanıtını verdi.
Kuzenimle de aynı soruları paylaştım. O da biliyormuş. Hareketlerinden, mesajlarından, davranışlarından belli olduğunu söyledi. Neden haber vermedin? deyince, başını belaya sokmak istemediğini ve başkasının ilişkisine karışma hakkı olmadığını söyledi.
Son olarak babama sordum. O da biliyordu. Ne zamandır? diye sordum. Uzun zamandır, dedi. Neden bana bir şey söylemedin diye üstelediğimde, Kavga çıksın istemedim; böyle meseleler çiftler arasında halledilir, ben karışmam, cevabını verdi. Aslında üçü de bana aynı şeyi söyledi.
Bu olaydan sonra evi terk ettim. Şu an ev satışa çıkarıldı. Aramızda hiç bir kavga ya da olay yaşanmadı, çünkü kimsenin karşısında kendimi küçük düşürmeye niyetim yoktu. Kadın, halen ağabeyimin şirketinde çalışmaya devam etti. Ağabeyim, kuzenim ve babam ise hem onunla hem de eşimle ilişkilerini normal şekilde sürdürdüler.
Yılbaşı ve bayram için annem beni eve davet etti; Ağabeyin, kuzenin ve baban da burada olacak; birlikte kutlayalım, dedi. Gidemeyeceğimi söyledim. Ailime, aralarında ihaneti bilip susan insanlarla aynı sofraya oturacak gücüm olmadığını anlattım. Onlar birlikte kutladılar, ben ise ne yılbaşında ne bayramda oradaydım.
O ekimden bu yana üçüyle de bir daha konuşmadım. Affedebileceğimi hiç düşünmüyorum.
