Hamileliğim boyunca, çocuğumu tek başıma büyüteceğimi biliyordum. Çocuğumun babası bunu öğrenince, gözlerinden yaşlar süzülerek yalvardı, Bunu bitir, ne olur! dedi ama kararımda kararlı kaldım. Allahtan annemle babam dürüstçe yanımdaydı, bana cesaret verdiler, Doğur kızım, biz her şeyi hallederiz, dediler. Dedikleri gibi de oldu. Eski sevgilim ortadan yok oldu, ama annemle babam, torunları olduğu için adeta bayram ettiler. Babam güzel para kazanıyordu, ailemiz için bütün mali sorumlulukları üstlendi. Annem ise evin temposuna yetişen, tertipli bir kadındı; evi pırıl pırıl yapar, herkes için yemek pişirirdi. Ben aile bütçesine kendi paramla katkı yapmak istediğimde, babam hemen geri alırdı parayı:
Evladım, çocuğun parasını buraya koyma! O parayı evladın için harca, ona lazım olur. Aynı şekilde, mutfakta anneme yardım etmek istesem, Yorulma kızım, derdi annem, Sen git, kızınla ilgilen, yemekleri ben hallederim. İşe dönünce zamanla ev için gerekli eşyalar almaya başladım ama bunlar sadece sembolik şeylerdi. Annem, evdeki işlerin ve kızımın bakımı için tüm yükü üstlenmişti. Her şey yolundaymış gibi görünüyordu; fakat ailemize yeni bir erkek adım attığında, annemle babam hemen telaşlanmaya başladı. Hayatından hiç ders almadın mı? Hepsi aynı, bir gün gider, yine hamile kalırsın! Kızım büyüdükçe onlar da kontrolü daha da arttırdılar.
Beni ilkokul çocuğu gibi gözettiler. Annem sürekli arardı, Neredesin, ne zaman dönüyorsun? diye sorar, arka plandaki sesleri dinler, gün boyu kimle konuştuğumu, ne yediğimi sorgulardı. İş çıkışı babam beni eve kadar muhakkak eşlik ederek getirirdi. Sonunda hayatıma bir erkek girdi. Annem bu durumu öğrenip buluşmaya gideceğimi duyunca, kalbini işaret ederek Ben kötü oldum, yanımda kal, ne olur diye ısrar etti. Bu durum ilişkimi etkiledi. Partnerim bir buluşmayı iptal etti, sonra ikinciyi, üçüncüyü Onuncu kez, tüm buluşmalarımızı birden iptal etti. Anlaşılan, annesi daha sağlıklı ve baskıcı olmayan birini bulmuştu.
