Sekiz yıldır ev kadınıyım. Bunu hayalim olduğu için değil, şartlar böyle geliştiği için sürdürüyorum. İki çocuğum var, gün boyu çalışan bir eşim ve sürekli kirlenen bir evim. Her sabah saat 5:30da kalkıyorum. Herkes uyanmadan önce kahvaltıyı hazırlıyorum.
Saat yedi olduğunda bulaşıkları yıkamış, salonu süpürmüş, yatakları toplamış ve öğle yemeğini yarı yarıya hazırlamış oluyorum. Eşim evden çıkarken bana: Rahat rahat evde ol, diyor. Sanki evde olmak dinlenmekmiş gibi. Kapıyı kapattıktan sonra ikinci mesaime başlıyorum: çamaşır yıkama, yerleri silme, banyoyu temizleme, oyuncakları toplama, market alışverişi, çocukları okuldan alma…
Çocuklar eve döndüğünde de dinlenmek yok. Ödevler, ikindi atıştırmalığı, tartışmalar, bağırışlar, yeniden kirlenen kıyafetler Bu arada eşim yorgun şekilde geliyor ve oturup telefonunu izliyor. Yardım teklif ettiğimde ise: Ben bütün gün çalışıyorum, diyor. Bir defasında ona karşılık verdim: Ben de çalışıyorum, dedim; sinirlendi. Abarttığımı ve gerçek yorgunluğu bilmediğimi söyledi.
Bir gün ona işe geri dönmek istediğimi söyledim. Kendi paramı kazanmak, evden çıkmak, temizlik dışında faydalı olduğumu hissetmek istiyorum dedim. Bana: Çocuklara kim bakacak?, O zaman neden seninle evlendim?, Bencilce bir düşünce bu, dedi. Kayınvalidem de müdahale edip iyi bir gelinin evde oturacağını söyledi.
Zamanla görünmez olduğumu hissetmeye başladım. Kimse nasıl olduğumu sormuyor. Kimse teşekkür etmiyor. Yemek fazla tuzluysa şikayet ediyorlar, ev dağınıksa suç bende, çocukların notları kötüyse yine benim suçum. Her şeyin yükü üzerimde.
Bir gün, akşam saat onda bulaşık yıkarken, sırtım ağrıyorken eşimin telefonda: Eşim çalışmıyor, evde oturuyor, dediğini duydum. O anda bulaşığı bırakıp sessizce ağladım.
Artık yorgunum. Maaşsız, mesaisiz, takdir edilmeden çalışmaktan yorgunum. Hayatımın dört duvar arasında kilitli olduğunu hissetmekten yorgunum. Sadece ev kadını olmaktan yorgunum.
Şimdi ne yapacağımı bilmiyorum. Dayanmalı mıyım, direnmeli miyim, iş aramalı mıyım, bunun evliliğimde soruna yol açacağını bilsem bile…
Sizce ev kadını olmak gerçekten bir ayrıcalık mı yoksa kimsenin görmek istemediği bir yük mü?
