Neden herkes kendi yemeğini getirmesin ki?
Eşimin ablası ve abisi, aileleriyle birlikte son beş yıldır her bayramı bizim evde kutluyorlar. Her seferinde tüm yemekleri kendim pişiriyorum, masayı hazırlıyorum, herkesin ihtiyaçlarıyla ilgileniyorum ve sonrasında evi temizliyorum. Onlar ise sadece keyif yapıp sohbet ediyorlar. Fakat geçen bayram sonunda dayanacak gücüm kalmadı; her şey hem fiziksel, hem mental, hem de maddi olarak çok yorucu gelmeye başladı.
Bu yüzden geçen yıldan itibaren, sorumlulukları aile arasında bölüştürmeye karar verdim.
Yakın zamanda ise, kayınvalidem telefon edip yaşlandıklarını, zamanın onlar için kolay geçmediğini, bu yüzden yine tüm aileyi evime bayrama davet etmek istediğini söyledi.
Ben de hemen eşimin ablası ve abisini aradım, annemizin isteği üzerine bu bayramı yine birlikte kutlamamız gerektiğini söyledim. İlk başta çok mutlu oldular, Anne ne diyorsa o olsun, tabii ki buluşalım, diyerek hemen kabul ettiler.
Sonra yemeğin, alışverişin ve hazırlıkların bölüşülmesi gerektiğini ifade ettim. Kim ne getirecek, kim ne pişirecek, hepsini konuşalım istedim.
Ben iki farklı sıcak yemek ve bir pasta yapmaya hazır olduğumu söyledim. Onlardan ise ikişer çeşit salata, balık, et, peynir, meyve ve içecek getirmelerini; herkesin birer içecek de getirmesini rica ettim.
Fakat paylaşacakları işleri saymaya başladığımda, telefondaki hevesli sesleri bir anda kısıldı. Bizim hiç vaktimiz yok, çalışıyoruz, önce alışveriş yapılacak, sonra yemek hazırlanacak, çok zor, dediler. Ayrıca herkesin bir şeyler getirmesinin de anlamsız olduğundan bahsettiler. Biz kendi evimizde kutlayalım, demeye başladılar.
Bunun üzerine sordum: Peki ya annemiz ne olacak? Ve tahmin edin ne dediler Telefon edip Bayramınız kutlu olsun deriz, o kadar.
Yani ne işleri, ne alışverişi paylaşmaya yanaşmadılar. Şu an daha kayınvalideme bir şey söylemedim. Açıkçası nasıl anlatacağımı da bilmiyorum. Mutlaka çok üzülecek.
Sizce bu durumda ne yapmalıyım? Yine tek başıma uğraşıp kocaman bir bayram mı hazırlamalıyım, ne dersiniz?
