Canım, sana anlatmam lazım; bazen içimden atamıyorum. Eşimle yedi senedir birlikteyiz, altı yaşında bir oğlumuz var. Kocam oğlumuzla çok vakit geçiriyor, onu bazen sanayiye götürüyor, bazen de küçük gezilere çıkartıyorlar. Bazen de bana durup dururken çiçek getiriyor ya da Kadıköyde güzel bir akşam yemeği planlıyor. Ailecek sade ama huzurlu bir hayatımız var, mutluyuz çok şükür.
Geçenlerde ailemizden azıcık borç aldık, ilk defa başımızı sokacak bir ev aldık. Evimin derli toplu, sıcacık olmasına, mutfağımda kek kokusunun yayılmasına bayılıyorum. Sigortasız bir kuaförde çalışıyorum, ek olarak eve de müşteriler alıyorum; idare edebilecek kadar kazanıyorum. Hem de büyük hayallerim var bu ev için, inşallah hepsini gerçekleştireceğim!
Kocamın da maddi durumu fena değil. Biz öyle lükse kaçmayız ama bir hedef koyarsak (mesela tatile gitmek ya da bir şey almak), TL biriktiririz, başarırız. Köyden bir ev alalım diyorduk ama biraz daha beklemeye karar verdik.
Vallahi hayat fena gitmiyor, ilişkimiz sağlam. Geç tanıştık ama hep söylüyorum, adam gibi adamı beklemişim, değdi. Bir de eşimin eski eşinden bir kızı var. Onunla ilgisini hiç kesmedi, maddi manevi destek oluyor. Kız çocuğu eski eşinin ailesinin yanında kalıyor, o nedenle onlara da sık sık selam veriyor. Yalnız, kadının şu an nerede olduğu, ne yaptığı hiç umurumda olmadı.
Ben kesinlikle evliliğini bozmak için hayatına girmedim. Zaten yıllardır ayrıydı, yalnız yaşıyordu. Ama tek derdim, hâlâ resmiyette o kadınla evli olması! İşte herkes bana soruyor, Ne zaman evleniyorsunuz? diye, ben de Ya işte vakti gelmedi deyip geçiştiriyorum. Sanki düğün, resmiyet, bana göre sadece prosedür.
Geçenlerde annem oturttu karşıma, Bak kızım, artık sevgiline açık açık sor; ciddiysen evlilik teklif etsin, yoksa seni oyalamasın, dedi. Durumun tuhaf yanı, hâlâ resmiyette evli olduğu eski eşinin tüm yasal hakları varken, ben tüm sorumlulukların altındayım. Yeni aldığımız ev de kâğıt üstünde kadının! Ne bileyim, bu üçlü ilişkiye bizim kültürde ne denir, ben de bilmiyorum Ama durum biraz böyle, kafam allak bullak işte.
