Ah canım, geçen yaz başıma geleni anlatmam lazım. Eşimle beraber her sene Egede ya da Akdenizde deniz kenarına kamp yapmaya gideriz. Bizim küçük bir arkadaş grubumuz var, herkes kendi arabasıyla, çadırlarla, matlarla çıkarız yola. Öyle güzel oluyor ki! Plajda saatlerce denize gireriz, güneşleniriz. Akşam olunca çalı çırpı toplayıp ateş yakar, kumsalda gitar çalıp, birer kadeh soğuk beyaz şarap eşliğinde şarkılar söyleriz. Cidden, tam kafa dinlemek, şehirden uzaklaşmak için birebir.
Neyse, bu yıl aramıza bir kişi daha katıldı: görümcem Nazan ve iki buçuk yaşındaki oğlu Arda. Başta Acaba götürsek mi götürmesek mi? diye tereddüt ettik ama, işte, Nazan çok ısrar edince kıyamadık. Keşke dedim defalarca.
Aslında bak, Arda gayet uyumlu bir çocuk, bize ne çile çektiren Arda oldu ne de başka bir şey; esas görümcem burnumuzdan getirdi. Yol daha başlamadan Yoruldum, duralım, diye her saatte bir mola istedi. Bir türlü varamadık. Biz sahile vardığımızda bizimkiler çadırlarını çoktan kurmuş, millet denizini bile yüzmüş. Biz de güç bela attık kendimizi kumsala. Tam Oh, geldik, başlıyoruz! derken Nazan başladı söylenmeye:
Burada kalmam ben!
Nasıl yani? Dedik ya çadırda kalacağız!
Ben sandım ki gelişte pansiyon buluruz, ya da otel ayarlarız, dedi.
Çadırları, tulumları neden getirdik sanıyorsun? dedi eşim biraz sinirli.
En sonunda, Nazan için bir oda kiralamak zorunda kaldık. Eşim bir o odaya götürdü, bir bizim yanımıza getirdi; akşam olunca yine odaya bıraktı. Yetmedi, Nazanı oradan oraya; bazen kahveye, bazen pazara taşıdı. Kadıncağız arada ben çok yoruldum, biraz dinleneyim deyip çocuğu bırakınca Arda da bizim kucakta kaldı.
Ama inan, Arda aslında çok uslu çocuk. Denizde oynar, kumsalda koşturur; olduğundan yer, öğlenleri çadırda mışıl mışıl uyur. Nazanı anlatmaya kelime yetmez.
Seneye? Vallahi daha Nazanı götürmek yok. Ama küçük Ardaya kapımız her zaman açık; isterlerse, sadece Ardayı getiririm, mis gibi çocuk. O tam kamp insanı!
Bak bana sorarsan, insan böyle tatilde kiminle gittiğine iyice bakmalıymış. Nazanla tatil pişmanlıktı, ama Ardanın hakkı ödenmez.
