Bak bir şey anlatacağım, çok komik aslında. Geçen hafta bir arkadaşımın doğum günü partisinde biriyle tanıştım. Meğer o, kız arkadaşımın sevgilisinin arkadaşıymış. Aramızda bir elektrik oldu galiba, çünkü birkaç gün sonra Buluşalım mı? diye sordu.
Neyse, buluşacağımız gün geldiğinde, bana Önce markete gidelim, biraz bir şeyler alıp sonra bir arkadaşımın evine geçeceğiz dedi. Dışarısı buz gibi ve başka bir seçenek de önermedi, mesela kafe ya da sinema filan. Ben de tamam dedim, madem öyle.
Dedi ki, Bir pizza, bir kaç küçük şey alalım. Girdik markete, ben hemen sepeti aldım. Sonra çocuk başladı sepete koymaya: Marka viski, kaliteli sucuk, kaşar peyniri, konserve ananas Şaşıp kaldım yani! Ben de köşeden mandalina ve bir paket bisküvi aldım, çünkü yanımda öyle çok param da yok, zaten buluşmaya gelmiştim, alışverişe değil.
Dedim kendi kendime Demek cömert biriyse, herhalde öder hepsini falan diye düşündüm.
Kasaya geldik, önümüzde epey sıra vardı. Tam ödeme sırası bana geldi, baktım çocuk birden sepetten uzaklaştı, Ben geliyorum hemen dedi, gitti. Anlamadım ne oluyor. Ben de aldım sadece kendi mandalinalarım ve bisküvimi, gerisini sepetten bıraktım, kasadan geçirdim öyle.
Çıkışta onu beklerken, gelip çantayı taşıyacak gibi davrandı. O kadar hafif ki, bir an şok oldu, içine baktı, sonra bana döndü diyor ki Diğerlerini ne yaptın?
Ben de gayet rahat, Market sırasında bıraktım dedim. Bir sinirlendi, bir bağırdı: Ne kadar pintisin, hepsini ödeyeydin ya! Vaktim boşa gitti seninle! diye söylendi, arkamdan laf attı.
Yani resmen buluşmaya davet ediyor, alışverişini bana kitliyor! Var mı böyle bir şey? Hem ayıptır ya, ne diyeyim, İstanbulda da insanlara güvenmeyeceksin işte. Neyse, hikayesi böyle bana sorarsan tam bir Türk filmi sahnesi.
