38 yaşındayım ve iki senedir benden beş yaş büyük bir adamla yaşıyorum. Onun adı Kemal. Kemal daha önce evlenmiş, iki çocuğu var ve işsiz olan eski eşinden her akşam ya para ya da bir konuda yardım isteyen mesajlar alıyor.
Ben ise hiç evlenmedim, çocuğum da yok. Belki “Aile nedir, çocuk nedir bilmezsin” diyebilirsiniz ama tam tersine; gayet iyi biliyorum ve şunu da biliyorum: Bir adamın, hayatını bir kadınla paylaşırken sürekli geçmişindeki kadının peşinden koşmasının ne ailesine ne yeni hayatına uygun olmadığını düşünüyorum.
Kemalin eski eşi sanki onu geri kazanmaya çalışıyor gibi. Her gün bir bahaneyle arıyor; ya çocuğunun ateşi çıkmış, ya evde elektrikler kesilmiş, ya marketten bir şey alınacakmış… Kemal işten çıkar çıkmaz hemen onlara gidiyor ve çoğu zaman gece yarısından önce eve gelmiyor. Öyle ki, yılbaşı gecesini bile baş başa geçiremiyoruz; daha sofraya oturmadan telefon geliyor, Kemal hemen gidiyor. Hep aynı şey; ama onun neden gitmek zorunda olduğunu anlamıyorum.
Kemalin ailesi geniş, arkadaşları yakın çevrede oturuyor, destekleri var aslında. Benim ise kafamda tek bir cevap beliriyor: Eski eşi Kemali geri istiyor. Artık bu durumdan çok yoruldum. Ama ne yapmalıyım? Ayrılmalı mıyım? Konuşsam da değişen bir şey olmuyor.
Belki de bir insan kendini bir yola koyarken; beraber yürümeye çalıştığı kişinin de geçmişini, geleceğini ve duygularını dürüstçe değerlendirmesi gerekiyor. Sandığımızdan daha güçlü olsak da bazen bırakmayı, yolumuza tek devam etmeyi de öğrenmemiz şart.
