Hamile olduğumu eşime söylediğimde, yüzünde hiçbir heyecan belirtisi yoktu. Onun sevinçten havalara uçacağını zannederken, beklediğim tepkiyi alamadım. Anne ve baba olma hayali kuruyorduk, çocuk sahibi olabilmek için defalarca doktora gitmiş, farklı tedaviler denemiştik. Nihayet hamile kaldığımda, eşim muhtemelen artık baba olamayacağı gerçeğiyle barışmıştı bile. Garip olan, hamileliğimi öğrenmeden önce, çocuk evlat edinmeyi bile teklif etmişti. Oysa şimdi karşımda surat asık bir halde duruyordu. Zamanla bu haberi sindireceğini, zor bir dönemden geçtiğini düşündüm. Buna rağmen, kendi sevincimi hiç kaybetmedim.
Sevincimden ayaklarım yere basmıyordu adeta, mutluluktan bulutların üzerindeydim. Yıllardır hayalini kurup umut ettiğim şey sonunda gerçek olmuştu. Ancak maalesef, zor bir hamilelik geçirdim. Uzun süre İstanbuldaki hastanede kaldım, sonunda çalıştığım işten de ayrılmak zorunda kaldım. Buna rağmen, eşimden beklediğim desteği göremedim. Tam tersine, giderek daha sinirli ve kırıcı birine dönüştü, hamileliğimin önemini küçümsedi. Hamilelik iş değil, bütün gün yük taşımıyorsun ki. Benim bir eşe ihtiyacım var. Ev işlerini tek başıma yapmaktan, sabahtan akşama kadar çalışmaktan bıktım. diye çıkışıyordu. Doktorumuz, kendimizi fazla yormamamız, ağır kaldırmamamız, fazla çalışmamamız gerektiğini söyledi, çünkü bebeğin sağlığı riske girer. diye defalarca açıklama yapmama rağmen, hiçbir açıklamam anlam bulmadı.
Sonunda yeniden hastaneye yatırıldım. Eşim ne aradı, ne halimi sordu, ne de ziyaretime geldi. Doğum zamanı ani bir şekilde geldi, acil sezaryenle bebeğimiz dünyaya prematüre olarak geldi. Şükürler olsun ki sağlıklıydı. Delicesine mutlu bir şekilde eşimi arayıp doğum haberini verdim. Telefonda söylediği tek şey Tebrik ederim! oldu, şimdiye kadar söylediği en güzel laftı belki de. Hastaneden çıkıp eve döndüğümde, evin bomboş olduğunu ve eşimin bizi terk ettiğini anladım. Korku ve acı içimi sararken, yine de çocuğum için toparlandım. O gün kendime söz verdim; çocuğumun ve kendi mutluluğum, huzurum için elimden ne geliyorsa yapacaktım.
