Dün komşum Murata matkap sormak için uğradım. Kapıyı açtığında üzerinde ev eşofmanı, tişört vardı:
Gel içeri, yeni akşam yemeğimi bitirdim.
İçeri girdim. Ev tertemiz, mutfakta tavuk kızartma kokusu hâkim. Masada dizüstü bilgisayar, yanında bir kadeh kırmızı şarap.
Murat elli bir yaşında. On iki yıldır boşanmış. Yalnız yaşıyor. Mühendis olarak çalışıyor, on dört bin lira kazanıyor.
Onu beş yıldır tanıyorum bu apartmana taşındığımdan beri. Bir defa bile evine bir kadın geldiğini görmedim, misafirliğe bile.
Matkabı verdi, bir de bana viski koydu:
Madem geldin, otur biraz. Ne zamandır görüşmüyorduk.
Mutfakta masaya oturduk, birer yudum aldık.
Ben sordum:
Murat abi, niye yalnızsın? Kimseyi mi aramıyorsun artık?
Gülümsedi:
Özellikle aramıyorum. Bak Hakan, on iki senedir yalnız yaşıyorum. Ve anladım ki, bana bu şekilde daha iyi.
Neden peki?
Tekrar koydu, arkasına yaslandı:
Anlatayım, tam altı sebebim var. Hepsi yaşanmışlık.
Birinci sebep Boşanma korkusu ve maddi kayıp riski
Murat başladı:
On iki yıl önce boşandım. On sekiz yıl Ayşe ile evliydik. Bir kızımız var, şimdi yirmi sekiz yaşında, ayrı yaşıyor.
Bir yudum aldı:
Aldattığı için boşandık. İş yerinden biriyle yakaladım. Boşanma davası açtım.
Sonra ne oldu?
Mahkeme evi ikiye böldü. Kredinin büyük kısmını ben ödedim aslında. Sonunda evi sattık, parayı ikiye ayırdık, ben de bu tek odalı daireyi alabildim.
Bana baktı:
Hakan, hâlim ortada. Kadının ihanetiyle malımın yarısından oldum. Üstelik kanunen her şey doğru. Anlıyor musun? Ben çalıştım, kredi ödedim, o aldattı ve malın yarısını aldı.
Boşanma işte
Aynen. Şimdi düşün: Yine tanıştım diyelim biriyle, aynı eve taşındık. Üç yıl geçti, birlikteyiz. Evlendik, araba aldık, bir şeyler yaptık. Kadın ayrılmak isterse, yine risk aynı. Niye uğraşayım?
Sustuk. Devam etti.
İkinci sebep Kadınlar hayalleri desteklemiyor
Hakan, benim bir hayalim var. Eski bir motosiklet almak istiyorum. Hafta sonları binmek, biraz da tamir etmek.
Güzel hayal.
Evet. Bir yıldır para biriktiriyorum. Bir altı ay daha lazım, sonra yetmişlerden bir Jawa alacağım. Kendim uğraşacağım.
Yanına su koyup viskiyi içti:
Evliyken de hayallerim vardı. Gitar çalmayı öğrenmek istiyordum. Gitar aldım, kursa yazıldım. Ayşe dedi ki: Ne gereği var, kırk yaşından sonra sen mi Müslüm Gürses olacaksın? Bıraktım. Kano kampı yapmak istedim Kızılırmakta, Başımıza icat çıkarma, kredi ödüyoruz zaten dedi. O da yalan oldu.
Pencereye baktı:
Kadınlar erkek hayaline destek olmaz Hakan. Onlara saçma gelir. Yalnızken özgürsün, bu yıl motosiklet alacağım; kimse bana Aptal mısın? demeyecek.
Üçüncü sebep Kadınlarda beklenti yüksek
Üç yıl önce internetten tanışma sitelerine yazıldım. Profili dürüst doldurdum: yaş, iş, gelir, hobiler.
Sonra?
Birkaç kişiyle yazıştım. Mesela Zeynep diye bir kadın, kırk altı yaşında, güzellik merkezinde yönetici. Kırk beş bin lira kazanıyor. Bana yazıyor: Beyefendi ilginçsiniz ama ben en az yirmi bin lira maaş isteyen biriyle beraber olmak isterim.
Güldü:
Bende şaka yaptım, Siz ne kadar kazanıyordunuz? dedim, terslendi, engelledi.
Ciddi misin?
Evet. Çoğu kadın ayrıcalık istiyor Hakan. Kendileri kırk bin, elli bin kazanıyor, beş yıldır kirada oturuyor; ama erkek para sahibi olacak, arabası olacak. Karşılığında kadın enerjisini sunuyorlar ki o da neyse.
Yine bir yudum içti:
Ben aylık on dört bin lira kazanıyorum, kendime ait evim var, arabam var. Kimi kadına göre ben başarısızım. Çünkü milyoner değilim. Niye beni değerli görmeyene zaman harcayayım?
Dördüncü sebep Evi çekip çeviremiyorlar
Sordum:
Peki düzen ve konfor? Yemek, temizlik, sofra Aramıyor musun?
Murat kahkaha attı:
Hakan, etrafına bak. Temiz mi, temiz. Haftada bir kendim siliyorum. Yemek yapıyorum, bak tavuk kızarttım. Yarım saatim gitti. Çamaşır? Makine var, at, çıkar.
Kalktı, mutfağı gösterdi:
Ev düzeni için kadına gerek yok. Çoğu kadın yemek bile yapamıyor artık Hakan. Yarımını dışardan sipariş ediyor, diğer yarısı hazır gıda yiyor zaten.
Ama iyi ev hanımı kadınlar vardır
Elbet var. Ama çoğu bir yandan da her şeyimi karşıla diyor. Ben de oturur kendim yaparım daha iyi.
Beşinci sebep Manipülasyon ve yalan korkusu
Murat tekrar bir duble koydu, bana da.
Hakan, boşanmadan sonra iki kadınla tanıştım. Kısa sürdü. İkisi de dürüst değildi.
Nasıl yani?
Biri, Esra, bana boşandım dedi. Bir ay gördüm. Sonra öğrendim ki hâlâ evli, kocası az para getiriyor diye beni aramış.
Bir yudum aldı:
Diğeri, Melis, çocuğu yok dedi. İki ay sonra iki çocuğu olduğunu öğrendim. Açık etmese ben anlamayacağım.
Vay be
İşte, kadınlar gizler, saklar. Onlara normal geliyor. Sonra niye erkekler güvenmiyor, anlayamazlar.
Altıncı sebep Erkek girişimine ceza
Sandalyesine yaslandı:
Son olarak geçen yıl tanışmaya çalıştım. Kitapçıda, klasikler bölümünde bir kadın kitap seçiyor. Hoş, kırk beşlerinde.
Ee, sonra?
Yanına gittim, Kolay gelsin, klasiklerden hoşlanıyorsunuz, tavsiye verebilirim isteseniz dedim. Bana sapık muamelesi yaptı, Teşekkürler, kendim bulurum deyip arkasına bile bakmadan gitti.
Gülümsedi:
Bak Hakan, erkek biraz yaklaşsa rahatsız ediyor oluyor. Sosyal medyadan yazsa sapık, kahveye çağırsa yalancı erkek. Ben artık yaklaşmıyorum. Kadın ilgi gösteriyorsa kendisi belli etsin; ben peşinden koşmam.
Ama herkes böyle değil mi?
Tüm kadınlar değil, biliyorum; ama çoğunluğu öyle. Ben de reddedilmekten, olumsuz bakışlardan bıktım. Artık gerçekten kimseden bir şey beklemiyorum.
Neden düşündüm ve neleri anladım
Murat bardağını bitirdi, bana baktı:
Hakan, tüm kadınlar kötü demiyorum. Ama iyisini bulmak samanlıkta iğne aramak gibi. Hata yapmanın bedeli çok büyük: para, zaman, sinir kaybı.
Ayağa kalktı:
Elli bir yaşındayım, güzel işim var, kendi evim var, arabam var, hobilerim, dostlarım var. Ben bu şekilde mutluyum. Niye her şeyimi kaybetme riskini alayım ki, sonunda muhtemelen yine ayrılıkla bitecek bir ilişki için?
Eve döndüm, yatağa uzandım. Söyledikleri aklımda yankılandı.
Ben kırk dokuz yaşındayım, yirmi üç yıldır evliyim. Eşimle fena değil. Ama yalnız olsaydım Aynı yolu ben de seçer miydim?
Sanırım öyle.
Sizce adam haklı mı? On iki yıl yalnız yaşadığı ve yeni ilişki aramamasının nedeni kaybetme korkusu mu, yoksa gerçekten hayata karşı cesaretsiz mi?
Boşanma erkek için her durumda maddi felaket mi demek, yoksa Murat abartıyor mu?
Elli yaşını geçmiş biri için hata bedeli fazla diye ilişkiden kaçmak mantıklı mı, yoksa bencillik mi?
Kadınlar gerçekten erkek hayallerine inanmıyor mu, yoksa erkekler mi yanlış kadını seçiyor?
Düşündüm de, cevaplar hiç de kolay değil.
