Author: Tuncay Yıldırım

Niye böyle değiştik? Çocukken insanlar daha iyiydi… Uzun zamandır bu soruyu kendime soruyorum.

Kocası eve geldiğinde, ne ayakkabılarını çıkardı ne de üstündeki montunu, ve hemen söze girdi: –

Ailemi kurtaran babamın ihanetini sakladım Merhaba. Bu hikayeyi uzun süre gizledim, ancak 15 yıl sonra

Kızım ihanetin acısıyla yıkıldı… Sadece ağlıyor ve yere bakıyor. Ben bir babayım. 73 yaşındayım

Bu, beş yıl önce olmuş bir olay. Komşum Hatice Teyze, cepheye giden eşini toprağa vermiş ve yapayalnız kalmıştı.

Kızım ihanete uğradı… Sürekli ağlıyor ve yere bakıyor. Ben bir babayım. 73 yaşındayım ve hayatı

Nermin Hanım’a bir telefon geldi. Çalıştığı fabrikadan 50. yıl vesilesiyle onu kutlamak ve 75.

Üç kızıyla birlikte dedemin evine geldiğinde ağlamaktan bitap düşmüştü. Babayım ben. 73 yaşına bastım

Kocam düşük yaptıktan sonra beni terk edip lise arkadaşım olan en yakın arkadaşıma gitti — üç yıl sonra

Bizim neslimiz daha dost canlısı, dürüst ve insancıldı… ve gerçekten mutluydu. Her geçen yıl, büyüdüğüm