On yıl evli kaldım, ama artık her şey değişti. Artık bu dramalara son!
Herkese merhaba, bu satırları okuyanlar! Size, gözyaşı, acı ve pişmanlık dolu bir hikaye değil, mucizelerle dolu bir masal anlatmak istiyorum.
Ben on yıl boyunca evliydim. On uzun yıl, beni aldatan, hizmetçi gibi muamele eden, hislerime ve onuruma saygı duymayan bir kadınla.
Dayandım. Aile bağları yükümlülüklerdir, mutluluktan ibaret değildir diye düşündüm.
Ama bir gün yorulduğumu fark ettim. Ve sadece gitmeye karar verdim.
Kendime gidebilmek için uzaklaştım. Sceneler yaratmadım, kavga ve gürültü çıkarmadım. Eşyalarımı topladım ve şehir dışındaki küçük bir otelde kaldım.
Sadece sessizlik istiyordum. Birkaç gün boyunca bile olsa özgür hissetmek istedim.
Telefonumu kapattım. Eşim benim yokluğumu fark eder mi, umursamadım.
Sadece derin bir nefes almak istedim.
Akşam, otelin restoranına indim, akşam yemeğimi sipariş ettim ve nadir bulunan huzur anlarının tadını çıkardım.
Birden onu gördüm.
Beklemediğim bir anda karşılaştım.
Yanımdaki masada oturuyordu. Güzel, ama düşünceli bir hali vardı.
Yüzü üzgün, gözleri yorgun görünüyordu.
Kendime dedim ki; belki de onun problemleri benimkilerden çok daha ciddidir?
Kimseyle tanışmak istemiyordum. Ama kader farklı bir plan yaptı.
O masadan kalkıp asansöre doğru yürüdüğünde, ben de ayağa kalktım.
Meğerse aynı kata çıkıyormuşuz.
Ama asansör aniden durdu.
Korkmuştu.
Ellerinin titrediğini ve nefesinin kesildiğini gördüm.
Eline sadece dokundum ve sakin bir sesle dedim ki:
— Her şey yolunda. Çıkacağız.
Bana baktı.
Sonra onu kucakladım.
Kayıp asansörde, uzun bir zamandır ilk defa bu kadar huzur bulmuştum.
Bizi kurtardıklarında gülmeye başladık.
Kendimizi tanıttık.
Onun adı Zeynep’ti.
Hayatımdaki yeni bir başlangıç
Odasına girmeden önce, dönüp sordu:
— Yarın kahvaltıda birlikte olabilir miyiz?
— Elbette, dedim.
O günden sonra bir daha ayrılmadık.
Aşkı bulmanın bu kadar kolay olabileceğini düşünmemiştim.
Onunla beraber kendimi gerçek ve özgür hissediyorum.
Sonunda anladım ki, hayat sürekli bir dram olmamalı.
Bazen sadece bir adım atmak yeterlidir – ve kader bize doğru yolu gösterir.
Artık biliyorum: masalım yeni başlıyor. Ve umarım bu masal uzun sürer.
