“Sen hiç ev işinden anlamıyorsun! Kocan nasıl sabrediyor sana?” diye serzenişte bulundu annem.
Annem, Sevim Hanım, evinde tadilat yaptırmaya karar verince bir ay bizde kalmak istedi. “Size karışmayacağım, düzeninizi bozmayacağım” dedi. İçimden şüphe geçse de kabul ettim, sonuçta o benim annemdi.
Sevim Hanım disiplini ve titizliğiyle nam salmış bir kadındı. Çocukluğumuzdan beri kardeşimle bana düzenli olmayı öğretmiş, her hareketimizi kontrol etmişti. Evde her şey onun istediği yerde ve şekilde durmalıydı. Onunla tartışmak hem faydasız hem de… biraz korkutucuydu.
Evlenip kocamla aynı çatı altına girince nihayet özgürlüğümü tatmıştım. Kendi evimde kendi kurallarımı koyabiliyordum. Ama annemin gelişiyle bu düzen altüst oldu.
İlk birkaç gün sakin geçti. Annem sözünde durdu, karışmadı. Ama dördüncü gün işten döndüğümde mutfakta bir tuhaflık oldu. Her şey yer değiştirmiş, tabaklar renklerine ve boyutlarına göre dizilmişti.
“Anne, ne yaptın sen?” dedim, sinirimi belli etmemeye çalışarak.
“Düzenledim,” diye gururla cevapladı. “Her şey yanlış yerdeydi. Şimdi her şey olması gerektiği gibi.”
“Ama bu benim evim, benim düzenim bana göreydi!”
“Ev işlerinden hiç anlamıyorsun işte. Sana öğreteceğim.”
Kocamla beraber kendi düzenimizi istediğimiz gibi kurduğumuzu anlatmaya çalıştım, ama annem elinin tersiyle savurdu.
Ertesi gün sıra banyodaki sevdiğim havluma gelmişti. “Çirkin ve eski” diye çöpe atıvermiş. Sonra da kocamın evraklarına el atmış, kendince tasnif etmişti. Sabrım tükeniyordu, ama aile huzuru için kendimi zor tutuyordum.
Son damla, yatak odamızdaki dolabı karıştırırken onu yakaladığımızda geldi. Ütülü gömlekler yerdeydi.
“Anne, bu ne?!” diye bağırdım.
“Dolabını düzeltiyorum. Kıyafetleri katlamayı bile bilmiyorsun. Seninle nasıl evlenmiş bu adam, hâlâ şaşırıyorum,” dedi, eşyalarımızı karıştırmaya devam ederken.
Genelde sakin olan kocam dayanamadı:
“Sevim Hanım, eşyalarınızı toplayın. Sizi bir otele bırakacağım. Aylin, annen için bir yer ayarlar mısın?”
Annem sessizce eşyalarını topladı ve gitti. Sonra bana hakaretler yağdıran bir mesaj attı. Ama özür dilemeyecektim. Kendi evimi, ailemi korumak için sınır koymuştum.
Bu bir aylık süreç bana şunu öğretti: Aileyle ilişkilerde sınırlar önemli. Sevgi ve saygı karşılıklı olmalı. Hiç kimse, kim olursa olsun, başkasının evinin düzenine burnunu sokmamalı.
