Nasıl yapsam da kocamın kızı büyükannesiyle yaşamaya gitsin? Onun çocuğunu kabullenemiyorum
Bir kızı olan bir adamla evlendim. Kızın annesi, yeni bir adamla yurt dışına kaçmış, çocuğunu babaannesine bırakmış. Şimdi İzmit’teki evimizde bu kızla birlikte yaşamak benim için cehennem oldu. Mutlu bir aile hayal etmiştim ama karşıma huysuz, şımarık, saygısız bir kız çıktı. Şimdi hamileyim ve onun büyükannesiyle yaşaması gerekiyor. Ama bunu nasıl yapacağım? Kendisi gitmek isterse işim kolaylaşır…
Mehmet’le ilk tanıştığımızda kızı Elif çoğunlukla büyükannesiyle kalıyordu. Onu nadiren görüyordum ve “Tamam, kabul ederim” diye düşünmüştüm. Ama düğünden sonra her şey değişti. Kayınvalidem, “Yoruldum artık!” diyerek Elif’i bize yolladı. Onunla anlaşmaya çalıştım ama her seferinde duvara tosladım. Bana sanki hava gibiyim muamelesi yapıyor. Evde sanki patron o! Eşyaları ortalığa atıyor, babasına ya da büyükannesine şikayet ediyor durmadan.
Kayınvalidem her geldiğinde nasihat çekiyor: “Biraz daha sabırlı ol, Aylin, biraz sevgi göster!” Mehmet de “Lütfen anlayışlı ol” diyor ama ben 12 yaşındaki bir çocuğun terbiyesizliklerine niye katlanayım? Benim kızım değil, ona dadılık yapmak istemiyorum! Yakında kendi bebeğim olacak, bu kızın numaralarına tahammül edemem. Neden kimse ona sınır koymuyor? Mehmet ve annesi, Elif’in her dediğini yapıyor, kabalıklarını görmezden geliyor. Böyle giderse tam bir şımarık olup çıkacak.
Üstelik Elif’in temizlikle arası yok. Kirli tabakları bırakıyor, kıyafetleri her yere saçıyor. Ben temizliyorum tabii! Mehmet geç saatlere kadar çalıştığı için sürekli ikimiz kalıyoruz evde. “O hâlâ küçük, yalnız kalamaz” diyorlar. Peki benim zamanım, enerjim neden heba oluyor? Ben de çalışmak, dinlenmek, hayatımı yaşamak istiyorum!
Kayınvalidem arada uğruyor, Elif’e şekerlemeler getirip “Ablan niye seninle oynamıyor?” diye bana çıkışıyor. Sanki ben Mehmet’in kızından sorumluyum! Böyle baskı altında eziliyorum. Bana bu kadar yüklenmeseler belki katlanırdım. Ama şimdi “Başına kaktım bu işi” diyorum. Elif asla bana alışmayacak, ben de numara yapmayacağım.
İşin kötüsü, hamile olduğum için her şey daha zorlaştı. Kendi bebeğime hazırlanmak isterken sürekli bu kızın problemleriyle uğraşıyorum. Elif, Mehmet’in geçmişinin bir parçası ama bu bana acı çektirsin diye değil! Onu nasıl gönderirim de ailemi dağıtmam? Artık dayanamıyorum, bir çözüm lazım…
