Sen Kötüsün. Babama Gideceğim
Her gün genç insanlar birbirlerinin yanından geçip giderler, ama aralarında hiçbir şey olmazdı, ne bir kıvılcım, ne bir çekim. Ta ki bir gün kadın tesadüfen ona baktığında, kalbi hızla çarpmaya başladı ve karnında kelebekler uçuştu. O da aynı şeyi hissetmişti. Sonrası mı? Artık ayrı kalamazlardı, birbirleri olmadan hayatın bir anlamı kalmamıştı. Kaderin ellerine teslim oldular ve birlikte yürümeye başladılar.
İşte böylece Elif, Can’a aşık oldu. Kışın bir pazar günü Elif, arkadaşlarıyla birlikte buz patenine gitti. Paten konusunda pek iyi değildi. Hızlı gidemiyor, dikkatli kayıyor ve sık sık duruyordu. Arkadaşları bu yavaşlıktan sıkıldı ve onu geride bırakıp gittiler. Elif, kendinden emin bir şekilde kayabilenlerin yolunu tıkıyordu.
Yorgun düşmüştü, bacakları gerginlikten uyuşmuştu. Kenara çekilip arkadaşlarını beklemeye karar verdi. Bunun için patenlerle diğerlerinin gidiş yönüne dik bir şekilde yürümek zorunda kaldı. Kenara iki metre kala birisi ona çarptı.
Çarpmanın etkisiyle dengesini kaybetti ve kalçasıyla dizinin üstüne sert bir şekilde düştü.
“Özür dilerim. Çok mu canınız yandı? Kalkabilir misiniz? Size yardım edeyim,” diyen bir ses duydu. Bir sonraki anda hafifçe kaldırılıp buzun üzerinde ayakta duruyordu.
Dizi hemen acıyla karşılık verdi, Elif “Ah!” dedi ve eğer gencin hızlı refleksi olmasaydı, tekrar buzun üzerine serilirdi. Genç, Elif’i kendine çekti, gözleri o kadar yakınlaştı ki, Elif kendi yansımasını onun gözlerinde gördü. Bir an için etraflarındaki her şey yok oldu.
“İyi misin?” diye sordu genç.
Elif sanki bir rüyadan uyanmış gibiydi. Dünya yeniden hareket etmeye başladı. Patenlerin buzda çıkardığı hışırtıyı, kahkahaları, konuşmaları duyuyordu. Ama hâlâ onun ceketinin kollarına yapışmış duruyordu.
“Bırakırsam düşmez misin?” diye sordu genç.
“Bilmiyorum,” diye fısıldadı Elif, gözlerini ondan ayırmadan.
Genç kollarını gevşetti, Elif düşmedi.
“Aferin, şimdi kenara gidelim. Korkma, seni tutuyorum.”
Onunla birlikte gerçekten kayıyordu, patenler üstünde emeklemiyordu artık.
“Belki de buradan ayrılalım mı? Çıkışta banklar var.”
Elif başını salladı. Genç tarafından desteklenerek banka ulaştı ve üzerElif banka oturdu ve hayatının aşkına baktı, artık her şeyin yoluna gireceğini biliyordu.
