Bu hikâye belki sıradan görünebilir, ancak yine de ders çıkarılacak bir nitelik taşıyor. Elli yaşını biraz geçmiş, gümüş yıldönümlerini kutlamış bir çiftten bahsediyoruz. Ailenin iki yetişkin ve kendi ayakları üzerinde duran çocukları vardı. Evlilikleri sakin geçiyordu; ne büyük tutkular ne de bitmek bilmeyen kavgalarla dolu değildi. Ancak her daim suratı asık duran koca, Yücel, pasaportunda yazan 56 yaşından çok daha yaşlı gösteriyordu.
Yücel’deki değişim ani ve beklenmedik oldu. Bunun tetikleyicisi, iş yerine yeni gelen bir kadındı. Genç sayılmazdı, ama Yücel’den yirmi yaş kadar küçüktü. Adamın yüzünde birden bire gülümsemeler, olumlu duygular belirmeye başladı. Kısa sürede tüm ekip, Yücel ile Aslı’nın arasındaki ilişkiyi öğrenmişti.
Yücel, bazı iş arkadaşlarıyla artık dertlerini ve sevinçlerini paylaşıyor, hatta bir keresinde Aslı’nın onu boşanmaya zorladığını ağzından kaçırmıştı. Zamanla bu konuşmalar gerçeğe dönüştü. Yücel, ailesini terk etti ve Aslı ile birlikte taşınacak bir ev kiraladı. Onlarca yıllık evliliğe karşı duyduğu saygıdan dolayı tüm mal varlığını eski ailesine bırakarak sıfırdan başlamaya karar verdi.
Zaman geçtikçe genç eşi çocuk istemeye başladı, Yücel de aileyi büyütmeye sıcak bakıyordu. Ne var ki Aslı’nın kısır olması nedeniyle taşıyıcı anne için büyük bir meblağ harcamak zorunda kaldılar. Ancak bebekler daha doğmadan, genç eş anneliğin ona göre olmadığına karar verdi.
Hikâye, Yücel için bir ayrılıkla daha sona erdi. Bu sefer yabancı bir evde, iki küçük çocukla baş başa kalmıştı. Genç eşin vaat ettiği yeni ve parlak duygular uğruna tüm mal varlığını ve sağlam ailesini kaybetmişti. Ama kadın bunun değerini hiçbir zaman anlamadı.
