Eski İstanbul’un dar bir sokağında aniden keskin, tok bir ses duyuldu. Sanki biri kalın bir metal levhaya tüm gücüyle vurmuştu. Yoldan geçenler irkildi ve dönüp baktı. Gürültünün kaynağı belliydi: Beyaz bir minibüsün üstünde, iki elinde ağır bir balyoz tutan, aksakallı bir adam duruyordu.
İnsanlar şaşkınlıkla donakaldı – ve gözlerindeki korku her vuruşla büyüyordu. Adamın ayaklarının altındaki metal çöküyor, çatırdıyordu. Çatı derin çukurlarla dolmuş, boya parçaları ve metal kırıntıları yola saçılıyordu. Minibüsün ön camı, henüz sapasağlamken, şimdi çatlaklarla kaplıydı ve balyozun her darbesiyle biraz daha parçalanıyordu. Her savuruş, çınlama, gümbürtü ve sokağa yayılan yankılarla birlikte geliyordu.
Adam minibüsün üstündeyken bir şeyler mırıldanıyordu – kelimeler boğuk bir uğultuya karışıyor, sadece kesik kesik çığlıklar ve çaresiz yakarışlar duyuluyordu. Kimse ne dediğini anlayamıyordu.
Yoldan geçenlerden biri, titreyen elleriyle telefonunu çıkarıp polisi aradı. Birkaç dakika sonra siren sesleri sokakta yankılandı. Devriye arabası aniden durdu ve iki polis memuru minibüse koştu. Dikkatle ama kararlılıkla adamı aşağı indirip balyozu elinden aldılar.
Adam yere inince kimse beklediği gibi davranmadı. Direniş göstermedi. Kaldırıma oturdu, başını ellerinin arasına aldı ve sessizce hıçkırmaya başladı. Polisler ne olduğunu anlamaya çalışarak yanına çöktü ve sorular sormaya başladı.
Öğrendikleri herkesi şoke etti.
Birkaç gün önce adamın oğlu, korkunç bir trafik kazası geçirmişti. Doktorlar hayatını kurtarmak için mücadele çabalamış ama başaramamışlardı.
Şimdi paramparça ettiği minibüs, oğlunun hayatını kaybettiği araçtı. Yaşlı adam, her baktığında yüreği parçalanıyordu. Her çizik, her leke ona o korkunç günü hatırlatıyordu. Sonunda bir an geldi, eline balyozu alıp bu acıyı simgeleyen aracı yok etmeye karar verdi.
Bunu anlatırken sesi titriyordu. Polisler sessizce dinledi, birinin gözleri doldu. O anda kimse onu bir suçlu ya da vandal olarak görmedi – karşılarında, acısıyla baş etmeye çalışan kırık bir insan vardı.
Sokak sessizliğe büründü. Az önce merakla izledikleri sahneyi görenler şimdi başlarını öne eğmişti. Yaşlı adam gözyaşlarını silerken, içini her gün kemiren bu acıdan kurtulmaya çalıştığını fısıldadı…
Press «Like» and get the best posts on Facebook ↓
