Kocam beni ve yeni doğmuş kızımı kaynvalidemin kalleş planı yüzünden evden attı: İntikamımı almak zorundaydım
Kaynvalidemin benden hiç hoşlanmadığını biliyordum. Ama bu işin bu kadar ileri gideceğini asla tahmin edemezdim.
Hamile kaldığımda aklını tamamen kaçırdı. Beşik seçiminden akşam yemeğine kadar her şeye karışıyordu. Sürekli, “Oğluma layık değilsin!” diye bağırıp duruyordu.
Ultrason sonucunda bir kız bebek beklediğimizi öğrendiğimizde öyle bir sahne çıkardı ki hemşireler neredeyse polisi arayacaktı.
“Oğlan bile doğuramıyorsun. İşe yaramazın birisin!” diye tüm odayı inletiyordu.
Utancımdan yerin dibine geçtim, bir yandan da dehşete kapılmıştım.
Doğum başladığında, belki her şeyin değişeceğini umdum. Ama boşunaydı.
Doktorların yasağına rağmen doğum odasına daldı. Hemşire kızımı kucağıma verir vermez, onu kollarımdan çekip aldı ve sanki kendi çocuğuymuş gibi tuttu. Korkudan bayılmak üzereydim.
Bir hafta geçti. Kocam çalışırken, bebeğime bakmaya ve yeni hayatıma alışmaya çalışıyordum. Bir akşam, kaynannem elinde kalın bir zarf içeri girdi. Onu sessizce kocama uzattı.
Zarfı açtığında yüzü karardı, elleri titremeye başladı.
“Bu nedir?” diye sordum, içim korkuyla dolmuştu.
Bana yabancıya bakar gibi baktı.
“Eşyalarını topla,” dedi buz gibi bir sesle. “Sen ve çocuk buradan gidiyorsunuz. Bir saatiniz var…”
O zarfta sahte bir babalık testi vardı.
Yıkılmıştım. Açıklamaya çalıştım, ama o dinlemiyordu.
“Delirdin mi sen? Bu senin kızın! Hiç aldattım mı seni?”
“Yalan söyleme! DNA sonucu burada kara kara yazıyor!” diye bağırdı, yumruklarını sıktı.
Kaynannem köşede gülümsüyordu.
O gece, yağmur altında küçük kızımla sokakta kaldım. Nereye gideceğimi bilemiyordum.
Haftalar sonra bir arkadaşımın evinde kendime sığınacak bir yer buldum. Uykusuz gecelerin ve umutsuzluğun tükenmişliği içindeydim. Ama içimde küçük bir kıvılcım yanıyordugerçeği ortaya çıkarmalıydım.
Testin yapıldığı laboratuvarı buldum ve yeni bir DNA analizi istedim.
Sonunda gerçek ortaya çıktı.
Kaynannemin sahte belgeler kullandığı, test sonucunu kendisinin değiştirdiği anlaşıldı. Gerçek rapor, kocamın kızımın babası olduğunu kanıtlıyordu.
Sonuçları ona gönderdim. Ve ilk kez, o günlerden sonra telefonum çaldı. Sesinden titriyordu:
“Özür dilerim… Ben… bilmiyordum…”
“Bana değil, bir kağıda inandın,” dedim. “Ve annenin ailemizi yıkmasına izin verdin.”
Geri dönmemi istedi, ama artık dönemezdim.
Kendimi ve kızımı seçtim.
Press «Like» and get the best posts on Facebook ↓
