**Günlük**
Kıskançlığın bu kadar yoğun olmasının nedenini bir türlü anlayamıyorum. Anlayamıyorum. Çıkmaya başladığımızdan beri her gün aynı suçlamaları duyuyorum. Gözlerinde sürekli bir kuşku var.
Alper, bu ne? dedi kız sert bir sesle, elindeki gömleği tutarak. Bu pembe leke ne? Birinin ruj izi mi? Öyle mi? Demek işte geç kaldın
Sibel, ne saçmalıyorsun? yorgun bir sesle cevap verdi Alper, iş eşyalarını düzenlerken. Nöbetteydim. Hangi ruj? Bölümde tek kadın hemşire Ayşe Teyze. Gerçekten Çok yoruldum.
Sibel dudaklarını büktü, gömleği buruşturup banyoya gitti. Alper derin bir iç çekti.
Altı aydır Sibel ve Alper birlikteydi. Ve hayatları mükemmel görünüyordu, tek bir şey dışındaSibel aşırı kıskanç bir kızdı. Hiç olmayacak şeylerde bile bahaneler buluyordu.
Bak işte, inledi Sibel. Kesin beni aldatıyor. Şuna bir bak.
Gömleği kız kardeşine uzattı ve kollarını bağladı. Çok üzgündü.
ElifSibelin kız kardeşigömleğe baktı, lekeyi kokladı ve güldü.
Neye gülüyorsun? diye alındı Sibel.
Bu meyve reçeli lekesi.
Sibel gömleği hemen kardeşinin elinden çekti ve kokladı. Yüzündeki şaşkınlık, kafa karışıklığıyla karışmıştı.
Artık sakinleşmenin zamanı geldi. Bu kadar kuşkucu olmanın nedenini anlamıyorum.
Sibel kardeşinin karşısına oturdu.
Onunla öylesine çıkmaya başlamadık. Ben onu bir ilişkiden çıkardım, diye itiraf etti, gözlerini kaçırarak. Anlıyor musun? Eski kız arkadaşına benim yüzümden ihanet etti. Ve ben Önce benden asla ayrılmayacağını sandım, ama sonra fark ettim ki Ayrılacak. Hem de nasıl. Ve
Bu, aldatmayı bahane etmek için bir sebep değil. Güvenmeyi öğrenmelisin.
Güveniyorum, diye itiraz etti Sibel. Sadece kaybetmekten korkuyorum.
Elif ne diyeceğini bilemeyerek başını salladı.
Neredeydin? diye sordu Sibel, kollarını bağlayarak. Saat gece bir.
Alper yorgun bir şekilde iç çekti.
Sibel, sen beni arkadaşlarla takılmaya gönderdin. Maç izledik. Biraz oturduk, rahatladık. Sorun ne?
Can çoktan eve geldi, ben Zeynepe sordum. Son iki saatini nerede geçirdin?
Can eşine söz vermişti, biz de Mehmetle kaldık. Sibel, lütfen sakin ol. Uyumak istiyorum.
Alper yatak odasına geçip yatağa uzandı. Onun bitmeyen kıskançlıklarından kurtulmak, rahatlamak istiyordu. Eskisi gibi. Ama Sibel yine her şeyi mahvetmişti. Her zamanki gibi.
Sibel marketten çıktı ve eve doğru yürüdü. Telefonuna bakıyordu, etrafı fark etmedi. Başını çevirdiğinde donakaldı. Karalıdaki yolda, Alperin boynuna sarılmış sarışın bir kız vardı. Neşeyle bir şeyler anlatıyor, o da utanmadan ona sarılıyordu.
Sibelin gözleri karardı, elindeki poşetleri yere bırakıp Alpere doğru koştu. Kızın kolunu çekerek bir kenara çekti.
Biliyordum! diye bağırdı Sibel. Beni aldattığını biliyordum. Biliyordum! Seni vicdansız. Bütün bu zaman beni kandırdın. Hayır, diye başını salladı. Hayır. Haklıymışım! Sen, sen bir aldatansın!
Alper asık bir suratla ona baktı, elleri öfkeden sıkılıyor, gözleri yanındaki şaşkın sarışın kıza suçlu bir bakış attı.
Sibel
Benimle konuşma. Ne diyeceğini biliyorum. Saçma bahaneler duymak istemiyorum.
Bu benim kuzenim. Amca kızım, diyerek sözünü kesti Alper.
Ne? Sibel olduğu yerde dondu.
Hala Eminenin kızı. Onu tanıyorsun. Burcu benim kuzenim, biz birlikte büyüdük. Eve gitmen iyi olur. Orada konuşuruz.
Sibel itaat etti ve gitti, şaşkın kıza sadece kısaca “özür dilerim” dedi.
Alper eve geç geldi. Çok gücenmişti. Dudağını o kadar sıkı sıkmıştı ki yokmuş gibiydi, gözleri Sibele bile bakmıyordu.
Alper
Bıktım, diye itiraf etti. Senin bu kadar kıskanç olmanın nedenini anlayamıyorum. Her gün aynı suçlamalar. Gözlerinde sürekli kuşku var. Hastalara, hemşirelere, doktorlara kıskanıyorsun. Her şeye. Bu artık sınırları aştı Çok yoruldum, gerçekten.
Alper! diye bağırdı Sibel. Benimle ayrılmak mı istiyorsun? Lütfen Seni seviyorum! Affet beni, lütfen. Ne olduğunu bilmiyorum, ama bir daha olmayacak. Yalvarırım
Sibel neredeyse diz çökmüştü, onun ellerini tutmuş, gözlerinin içine bakıyordu. Alperin içi acıdı, onu gerçekten seviyordu ve hatta onun için beş yıllık bir ilişkiyi bitirmişti. Böyle bir şey yapabileceğini hiç düşünmemişti, ama Sibel Onun ruhuna işlemişti. Şimdiyse İçten içe şüpheler kemiriyordu onu.
Seni seviyorum, diye fısıldadı Alper, elini sıkarak. Ama yaptıkların normal değil. Böyle yaşayamam
Bir daha olmayacak, diye hıçkırdı Sibel. Asla. Sadece benimle kal. Anlamıyorsun, sensiz yapamam.
Alper derin bir nefes verdi ve onu kendine çekti. Onu terk edemezdi. Yaptıklarına rağmen.
Birkaç ay boyunca Sibel ve Alperin ilişkisi mükemmeldi. Onu kıskanmıyor
