Kanka, dinle bir şey anlatayım. Ben işteyken, kocam çocukları almaya gitti, ben de ona kapıya koştum ama kapıyı hiç açmadı. Şu an anneanne ve babamla oturuyorum, çocuklar da kocamla aynı evde. Bu da sadece beni cezalandırmak için yapıyor; onu çok sevmesinden değil.
Bizim tanışmamız güzel başlamıştı. Ortak bir arkadaşımız aracılığıyla tanıştık, birbirimizi çok beğendik ve evlenmeye karar verdik, beklemedik bir yıl içinde düğünümüzü yaptık. Biraz bebek bekliyordum. Anne ve babam da ev aramamıza yardımcı oldular, İstanbulda mütevazı bir tek odalı daire aldık. Küçük bir yerdi ama bizim evimizdi.
Oğlum doğduğunda her şey ters gitmeye başladı. Kocam bebeğin gece uyumadığını, sürekli ağlamasını ve dağınık oyuncakları, asılı bezleri görmeye alışık değildi. Ben sürekli onunla ilgilenmek zorunda kalınca da sinirleniyordu.
Bir yıl sonra tekrar güzel bir haber aldım: bir başka bebek bekliyordum. Kızımız doğdu. O da geldikten sonra kocamla ilişkimiz daha da kötüleşti. Tek odalı dairede yaşam çok sıkıcıydı, o da sık sık sinirleniyor, sürekli tartışıyorduk.
Her şeyde suçlayıcı bir tutum sergiliyordu. Anne ve babamın bize uygun bir ev bulamamasını, iki doğum sonrası biraz kilo almış olmamı, annelikte eksik kaldığımı, çocukların sürekli gürültü yaptığını söylüyordu. Aile yavaş yavaş parçalanıyordu.
Ben çocukları bir kreşe vermeye ve bir iş bulmaya karar verdim. Eskiden evdeydim; ama kocam daha sık sarhoş eve gelmeye başladı. Üzerime düşen sorumluluklar bir bir artıyordu. Kendime para kazandırırsam, çocuklarıyla birlikte kiralık bir dairede yaşayabilirim diye düşündüm.
Bir iş buldum, aynı zamanda nazik bir adamla tanıştım, randevulara çıktık. Bu, benim için bir kaçış gibi oldu. Evde ise sadece temizlik, çamaşır, yemek, ütü ve ayıp bir şekilde içki içen bir adam vardı. Bir gün dayanamadım, karar verdim.
Çocukları alıp evden çıktım. Birkaç gün anneannemde kaldım, sonra bir daire kiraladım. Bir gün işteydim, kocam çocuğu almaya kreşe geldi, ben ona yaklaştım ama kapıyı hiç açmadı, evde olduğu halde.
Şimdi bana bir şart koştu: ya geri dönüp evde kalayım, ya da boşanma davası açacak, çocuklar onunla kalacak ve ben nafaka ödeyeceğim. Bu durum beni korkutuyor, çünkü o ilişkiler kurmuş, mahkeme de belki ona lehte karar verir.
En kötüsü, çocuklarla hiç ilgilenmiyor, sadece beni manipüle etmek için kullanıyor. Kalbimde bir şeyler var, eğer şartlarını kabul etmezsem çocuklar sonunda ondan sıkılacak ve bana geri dönecek. Ama ne zaman ve nasıl bekleyeceğimi bilmiyorum
