Bir gün ellerim titremeye, düğmeleri zorla çekmeye başlayacağım; öğle yemeğinde kaşığı bir anlık bir savrulmayla düşürebilir, üzerime leke bulaştırabilirim. Lütfen kırgınlık duma, bana karşı yumuşak ol.
Hatırla, uzun yıllar önce sabırla sana her şeyi öğrettiğimi, henüz çatal bıçağı tutamadığın, kendi kendine giyinmeye çalıştığın zamanları.
Eğer aynı sözü defalarca tekrarlarsam, beni yarı yolda bırakma; sadece dinle.
Unutma, uykuya dalıp bana sarıldığın o anları, Bir masal daha, anne diye ısrarla tekrar ettirdiğin zamanları.
Bazen banyoya gitmekten kaçınırsam, beni azarlama; seni banyoya çekmek için uydurduğum o hayali hikâyeleri hatırla, Sihirli balonlar
Yeni teknolojileri kavrayamadığımda, telefonla ya da televizyonla boğuştuğumda alay etme. Bana bir anlık sabır ver.
Benimle oturup ilk harfleri nasıl çizmeyi öğrendiğini, elma sayarken ve rakamları toplarken yorgunluktan zor nefes aldığımı düşün.
Kelimeleri unuttuğumda ya da düşüncelerim dağıldığında, bana karşı sabırlı ol; öfkelenme.
Benim için önemli olan ne söylediğim değil, yanımda olman ve gözlerimin içine bakarak dinlemen.
Ayaklarım eriyip yanına yürüyemediğim bir gün, beni yük olarak görme; sadece elini uzat.
Tıpkı senin ilk adımlarını atarken bana tutunduğun gibi, ben de bir zamanlar elimi uzatmıştım.
Bir gün, tüm hatalarımın ardında sadece senin için en iyisini istediğimi anlayacaksın.
Her adımım, her kararım, yolunu benimkinden daha hafif kılma çabasıydı.
Bana zamanının bir zerresini, sabrının bir tutamını hediye et.
Omzuma yaslanma, tıpkı senin korktuğun bir an benim omzumda saklandığın gibi.
Seni seviyorum, canım kızım Deniz. Seni seviyorum, canım oğlum Mert.
Dua ediyorum siz ikiniz için; hatta gözlerin artık bunu görmese bile.
