Harika iş! Koca geceleri şimdiki eşiyle, gündüzleri eskiyle
38 yaşındayım ve iki yıldır benden beş yaş büyük bir adamla aynı evde yaşıyorum. Mustafa, daha önce evlenmiş, iki çocuğu var ve işsiz eski eşiyle sürekli ilgilenmek zorunda kalıyor. Her akşam mutlaka telefon açıyor ya para istiyor ya da bir konuda yardım talep ediyor.
Ben ise hiç evlenmemişim ve çocuk sahibi olmadım. Belki bana Sen çocuk nedir, aile nedir bilemezsin dersiniz. Ama gayet iyi biliyorum ve şunu da net şekilde anlıyorum ki; bir kadınla evli olup hâlâ sürekli ötekine koşmak hiç normal bir durum değil.
Mustafa’nın eski eşi kesinlikle geri dönmesini istiyor gibi. Her gün arıyor, illa bir şey çıkıyor. Mustafa işten çıkar çıkmaz onların yanına gidiyor ve eve geç saatte dönüyor. Bayramları bile birlikte, baş başa geçiremiyoruz. Yine telefon açılıyor, yine bir sorun çıkıyor. Ama neden Mustafa hep gitmek zorunda kalıyor?
Koca bir ailesi var, komşuları, arkadaşları, hepsi yakınlarda oturuyorlar. Aslında cevap oldukça açık: Eski eşi, kendi eşimi geri kazanmak istiyor. Buna artık tahammülüm kalmadı. Peki ben ne yapmalıyım, boşanmalı mıyım? Onunla konuşmak ise maalesef hiçbir şeyi değiştirmiyor…
Hayatta bazen sınırlar koymayı bilmek gerekir; çünkü kendi mutluluğumuzdan taviz verdikçe huzurumuz da elimizden gidebilir. Kendi değerimizi korumalı ve gerektiğinde net olmalıyız. Çünkü gerçek huzur, başkalarının taleplerine esir olmakta değil, o sınırlarda yatıyor.
