Benimle ağabeyim arasında 6 yaş fark var, ağabeyim benden daha büyük. Üç yıl önce evlendi ve eşinin İstanbuldaki evinde yaşamayı tercih etti, çünkü şehirdeki kira fiyatları çok yüksekti. Bu, ikisi için en mantıklı tercih olmuştu. Öte yandan, ben altı yıldır evliyim ve eşimle birlikte bir oğlumuz (6 yaşında) ve bir kızımız (4 yaşında) var. Eşim Ankaralı olduğu için, biz de tanıştığımız bu şehirde yaşamaya başladık. İşim hala Ankarada olduğu için küçük bir apartman dairesini krediyle satın alabildim.
Geçenlerde, ailemden ağabeyimin ve ailesinin bizi bir hafta ziyarete geleceğiyle ilgili bir mesaj aldım ve onları evimde ağırlamamı beklediklerini söylediler. Ağabeyimi uzun bir aradan sonra göreceğim için mutlu oldum, fakat dört kişilik ailemiz olarak tek odalı dairemizde misafir edemezdim.
Garda buluşmamızdan sonra, günü şehri gezerek birlikte geçirdik. Akşam yemeğinde ailem tekrar ağabeyimle eşi ve oğlunun bizde kalmaları gerektiğini söyledi, çünkü Ankarada bir oda veya daire kiralamak çok pahalıydı. Ne yazık ki, buna imkanım yoktu. Yemekte onlara bir otelde kalmayı önermek istedim, ama ağabeyim bunu sert bir şekilde reddetti ve illa ki evimde kalmaları gerektiği konusunda ısrar etti.
Başka çözümler bulmak için iyi bir otel, hostel ya da arkadaşlarımız aracılığıyla bir ev kiralamayı önerdim. Ancak bütün alternatifleri geri çevirdiler. Görünen o ki, başkentte masrafları bana yüklemek istiyorlardı. Fakat ben, uzun uğraşlar sonucu aldığım evimde kimleri misafir edebileceğime kendim karar verme hakkım olduğunu düşünüyorum ve kimseye konaklama borcum yok. Hayatta insan sınırlarını ve imkanlarını bilirse daha huzurlu olur; başkalarını memnun etmeye çalışırken kendi hayat şartlarımızı göz ardı etmemek gerektiğini zamanla öğrendim.
