Bugün iş çıkışı AVM’ye uğradım. Muhasebe mühürümüzün yıldönümü yaklaşıyordu ve departman olarak hedef hediyeyi seçme görevi bana düşmüştü. Birkaç alternatifi telefonuma kaydettim, yarın arkadaşlara gösterip karar vereceğiz. Kalabalıktan bunalmıştım, bir an önce dışarı çıkmak için yürüyen merdivenlerle alt kata iniyordum ki…
“Elif!” diye bir ses duydum.
Sola dönüp yukarı çıkan insanların arasında tanıdık bir yüz aradım ama bulamadım.
“Elif!” diye tekrar seslenildiğinde arkamı döndüm. Alev kırmızısı saçlı bir kız, ters yöne işleyen merdivenlerden inmeye çalışıyordu.
“Aşağıda bekle, gitmGözlerimi kısıp baktığımda, yıllardır görmediğim üvey kız kardeşim Aslı’ydı bu, hâlâ aynı gösteriş meraklısı tavırlarıyla gülümsüyordu bana, oysa hayatımızın ne kadar farklı yönlere gittiğini o an bir kez daha anladım.
