Herkes gençlerin saygısız, tembel ve sadece kendini düşünen insanlar olduğunu söyler. Ancak geçenlerde yaşadığım bir olay bana gösterdi ki, bazen başkalarının şikayetlerine değil, kendine saygı duymak gerekir. Özellikle de bazı insanlar iyiliğinizi kullanmaya başladığında.
Tüm sınavlarımı bitirmiş, uykusuz gecelerin ardından İstanbuldan Ankaraya giden trende alt koltuk bileti almıştım. Uyumak için sabırsızlanıyordum. Vagonuma yerleştim, gözlerimi kapatmıştım ki, kırklı yaşlarında bir kadın, yedi yaşlarında bir oğlan çocuğuyla birlikte kompartımana girdi.
Kadın yorgun görünüyordu ama kararlıydı. Eşyalarını yerleştirirken anladım ki, biletleri üst koltuklardaydı. Karşımda oturdu ve hemen dert yanmaya başladı: “Belim ağrıyor, çocuk da yerinde durmaz, üstte nasıl idare edeceğim bilmiyorum…” Sonra bana döndü ve yerimi vermemi istedi.
İçim burkuldu. Sonuçta bir anne ve çocuk, üstelik beli de ağrıyordu. İyilik yapayım diye üst kata tırmandım. Ama uyumak mümkün değildi.
Çocuk, alt koltukta kıvranıp duruyor, ayaklarını yatağa vurup duruyordu. Metal çerçeve sallanıyor, her hareketiyle gıcırtılar çıkıyordu. Üstelik telefonundan çizgi film açmış, yüksek sesle gülüyordu. Önce sabrettim. Sonra dayanamayıp kadından çocuğunu sakinleştirmesini rica ettim.
“Çok abartıyorsunuz,” dedi büyük bir bıkkınlıkla. “O daha çocuk!”
Çocuk ise iyice azmıştı. Koridorda koşuyor, bağırıyor, etrafı rahatsız ediyordu. Artık uyumak imkansızdı.
O an kararımı verdim. Alt kata indim ve kondüktöre gittim. Sakin bir şekilde biletimin alt koltukta olduğunu, yerimi iyi niyetle verdiklerini, ancak çocuğun sürekli gürültü yapması yüzünden dinlenemediğimi anlattım.
Kondüktör kompartımana geldi, biletleri kontrol etti ve kadına sert bir ifadeyle:
“Hanımefendi, sizin yeriniz üstte. Lütfen biletinizde yazan yere geçin.”
Kadın itiraz etmeye çalıştı ama kondüktör kararlıydı. Sonunda, homurdana homurdana üst kata tırmandı, çocuğunu da yanına aldı. Ben de sonunda rahat bir nefes alarak yerime uzandım.
Günler sonra ilk kez huzurla uyudum. Vicdan azabı ya da pişmanlık hissetmeden.
O gün şunu öğrendim: Başkalarının rahatı için kendini harcama, eğer karşındaki senin iyiliğinin kıymetini bilmiyorsa.
Press «Like» and get the best posts on Facebook ↓
