Bir asker sokak ortasında bayıldı ve sadık köpeği, ona yardım etmek isteyen hiç kimseyi yanına yaklaştırmadı. Neden böyle davrandığını sonunda anladığımızda ise hepimiz şok olmuştuk.
Parkta her şey her zamanki gibiydi: çocuklar gülüyor, insanlar yollarda geziniyor, bazıları da güvercinleri besliyordu. Sessiz, sıradan bir gün gibi görünüyordu, hiçbir kötülük yoktu.
Arkadaşımla ben de yürüyüşe çıkmıştık, ılık havayı soluyor ve sohbet ediyorduk. Ancak birden son derece disiplinli duran ve yanında Alman çoban köpeğiyle yürüyen üniformalı bir adam dikkatimizi çekti.
Doğruca bize doğru geliyorlardı ve her şey normal görünüyordu… ta ki bizim de ürkmemize sebep olan bir şey olana kadar.
Aniden asker sendeleyip yere düştü ve bilincini yitirdi. Yardımına koşmak üzereydik ki, köpeği hemen sahibinin yanına çöktü, dişlerini gösterip hırlayarak etrafındakilere adeta meydan okudu. Kimse bir adım bile yaklaşamadı.
Her hareketimizde bizi sert havlamalarla ve öfkeli bakışlarla karşılıyordu. Ne olduğunu veya köpeğin neden yardıma muhtaç sahibini koruduğunu anlayamıyorduk.
Gerçeği öğrendiğimizde ise parktaki herkes donup kalmıştı…
Devamı ilk yorumda
Orada çaresizce bekliyorduk, ne yapacağımızı bilemiyorduk. Asker hareketsiz yatıyor, soluk alışı zar zor belli oluyordu. Köpek ise etrafında dönüyor, ara sıra hırlıyor, sonra tekrar yaklaşanlara gözdağı veriyordu.
Bir adım daha atarsak atlayacak gibiydi. Etrafta kalabalık toplanmış ama kimse yanına gidemiyordu.
Sonra köpeklerden anlayan yaşlı bir kadın kararlı bir sesle konuştu:
“O kötü değil, sadece sahibini kaybedeceğinden korkuyor. Ona yardım etmek istediğimizi göstermeliyiz.”
Yavaşça diz çöküp köpeğe yumuşak bir sesle konuşmaya başladı. Çoban köpeği diken üstündeydi ama artık hırlamıyordu gözleri titreyerek kadını izliyordu. Yavaş yavaş iki adam daha yanlarına geldi: biri ambulans çağırdı, diğeri su getirdi.
Dakikalar bir asır gibi geçti. Sonunda köpek, sahibini dikkatlice sırtüstü çevirdiğinde hepimiz rahat bir nefes aldık nefes alıyordu. Sadece baygındı. Birkaç dakika sonra sağlık ekipleri gelip ona müdahale etti.
Çoban köpeği ise tüm bu süre boyunca yanından ayrılmadı, sahibine baktı ve ona eşlik edercesine hafifçe inledi. Adam ambulansla götürülürken de peşinden koştu, hiç ayrılmak istemiyordu.
Parkta kalanlar olarak yaşadıklarımız karşısında şok olmuştuk. O günü hiç unutamayacaktık sadece olayın beklenmedikliği yüzünden değil, aynı zamanda bir köpeğin gösterebileceği sadakati ve sevgiyi gördüğümüz için. Bazen bir hayvan, insandan daha derin hisseder ve anlar.
Press «Like» and get the best posts on Facebook ↓
