Gerçekten de anlamsız bir amaçla büyük bir ev mi inşa ettik?

Gözlerini dikmiş, sesi titreyerek sordu:
*”Gerçekten boş yere büyük bir ev mi yaptık?”*
*”Demek ki gereksiz yere büyük bir ev yaptık, öyle mi?”* diye öfkeyle karşılık verdi kaynanası. *”Öyleyse yarısının değerini geri ödeyin!”*
*”Seninle ciddi bir konuşma yapmam gerekiyor,”* dedi kısa saçlı kadın, Elifin karşısına oturarak. *”Oğlumla ilişkine başlamadan önce, bilmen gereken şeyler var.”*
Sarı saçlı genç kız, hayatında üçüncü kez gördüğü bu kadına şaşkınlıkla bakıyordu.
*”Yani, ailemizin bir parçası olmak istiyorsan, bil ki Emir için en önemli insanlar ebeveynleridir!”* diye gururla ekledi Aylin Hanım. *”Oğlumu yönetecek bir gelin istemiyoruz.”*
*”Ben onu yönetiyor muyum?”* diye araya girdi Elif.
*”Bekle, lütfen, sonuna kadar dinle!”* diye sertçe yanıtladı kadın.
Genç kız hemen gözlerini indirdi ve yüzü kızardı. Emirin annesini kızdırmak istemiyordu. İlişkileri daha yeni başlamıştı ve Elif henüz kendini güvende hissetmiyordu.
*”Evet,”* devam etti Aylin Hanım, *”ailemizin hazır bir planı var: Emir evlenir evlenmez, hep birlikte neredeyse bitmiş olan eve taşınacağız. Hep beraber mutlu bir aile olacağız!”*
*”Harika!”* diye zoraki bir gülümsemeyle cevap verdi Elif.
Kadın, bu sözlere şaşkınlıkla kaşlarını kaldırdı. Gelin adayının bu kadar çabuk kabul edeceğini beklemiyordu.
*”Anlaştığımıza çok sevindim! Sanırım iyi arkadaş olacağız,”* diyerek Elife kurnazca göz kırptı.
Hemen ardından oğluna genç kızı övmeye başladı; ne kadar iyi, akıllı ve özenli olduğunu söyledi.
Bunu gören Elif, kaynanasını daha çok memnun etmek için çaba göstermeye karar verdi. Sebepsiz ya da sebeple ona küçük hediyeler veriyor, ilgisini belli ediyordu.
Bir yıl sonra, Aylin Hanım, oğlunun Elifle evlenmeyebileceğinden korkarak, onu bu önemli adımı atmaya zorladı.
*”Ne zaman teklif edeceksin?”* diye neredeyse her gün soruyordu. *”Kız sabrını tüketir, seni terk eder, sonra pişman olursun”*
Hesaplarını yapıp haklı olduğunu düşünen Emir, Elife evlenme teklif etti ve o da sevinçle kabul etti.
Düğün masraflarını damadın ailesi karşıladığı için Elif, mükemmel bir eş seçtiğine bir kez daha inandı.
İlk üç ay genç çift kiralık bir dairede yaşadı, sonra Aylin Hanım sevinçle evin taşınmaya hazır olduğunu bildirdi.
*”Hadi, eşyalarınızı toplayın, biz de toplanalım!”* dedi neşeyle.
*”Neden? Biz burada iyiyiz!”* diye kaşlarını çattı Elif, kaynanasıyla yaşamaya niyeti yoktu.
*”Nasıl yani?”* diye şaşırdı kadın. *”Anlaşmıştık, ev bitince hep beraber taşınacaktık!”*
*”İstediğiniz yere taşının, size ne oluyor?”* diye küstahça burun kıvırdı Elif, kaynanasına bakış açısı bir anda değişmişti.
Aylin Hanım, bu sözler karşısında şok oldu, birkaç saniye sessiz kaldı.
*”Bekle, bana söz vermiştin,”* diye sakin bir sesle hatırlattı.
*”O zaman ne dediysem dedim. Şimdi fikrim değişti, sizinle yaşamak istemiyorum!”* diye keskin bir tonla konuştu Elif. *”Ayrı yaşayacağız! Hem, siz taşındığınıza göre, biz de Emirle sizin evinize yerleşiriz!”*
*”Ne? Ağzını topla!”* diye çıkıştı kaynana. *”Dolandırıcı!”* diye ekledi öfkeyle ve telefonu kapattı.
Elif birkaç saniye kesik sinyalleri dinledikten sonra şaşkınlıkla telefonu bıraktı.
Tam o sırada, mutfakta oturan kocasının telefonunun çaldığını duydu. Dinledi ve anladı ki, Emire Aylin Hanım şikayet etmek için aramış.
Yarım saat sonra, Emir konuşmayı bitirdiğinde, Elif mutfağa girdi.
Kocasının yüz ifadesinden çok üzgün ve sinirli olduğunu anladı. Emir, karısına bakarak sertçe sordu:
*”Ne oluyor?”*
*”Ne kötü şey?”* diye Elif kollarını göğsünde kavuşturdu.
*”Annem aradı. Paradan bahsetti”*
*”Ne? Ne parası? Ne için?!”* Bu haber genç kızı şaşırttı ve biraz şok etkisi yarattı.
*”Ev için. Daha nişanlıyken ona söz vermişsin, değil mi?”* diye kaşlarını çattı Emir. *”Hep beraber yaşayacağız diye?”*
*”Öyle bir şey yok,”* diye saf rolü yaptı Elif.
*”Onun bu planını onayladın, değil mi?”* diye sertçe sordu kocası.
*”Evet, ne olmuş? O zaman kabul ettim, şimdi istemiyorum,”* diye gözlerini kaçırdı Elif.
*”Ben zaten annemin bu fikrine katılmamıştım, saçmalık olduğunu düşünüyordum! Ev üç yıldır duruyordu ama seninle evlendikten sonra annem bitirdi. Demek senin yüzünden!”* diye dişlerini sıktı Emir.
*”Bitirmiş işte, ne var bunda?”* diye ellerini kaldırdı Elif.
Emir cevap vermedi, çünkü annesi tekrar aramıştı. Ama akıllıca bir hamle yaptı: telefonu karısına uzattı ve
*”Al, sen konuş!”* dedi.
Aylin Hanım, gelininin sesini duyar duymaz saldırıya geçti.
*”Ev için harcanan parayı geri ödeyin!”* diye kesin bir dille söyledi.
*”Ne parası? Aklını mı kaçırdın?”* diye alaycı bir