Bir gün, kaderin cilvesiyle, köyün sade insanlarından biri olan Murat, soba için kuru odun toplamak üzere ormana gitti. Ormanda yürürken birdenbire çalılıklardan tanıdık sesler duydu. Merakına yenik düşüp yaprakların arasından baktığında, genç bir çiftin oğlu ve Sedef adında bir kızın hararetli bir tartışmasına şahit oldu. Sedef, ilişkilerini gizlemelerinden duyduğu hayal kırıklığını dile getiriyor ve herhangi bir adım atmadan önce bir ay daha beklemek gerektiğini söylüyordu.
Muratın duydukları oğlunu bir hayli üzerken, kendisi eve dönerken oğluyla yapacağı konuşmanın kelimelerini kafasında tartıp durdu. Eve varınca, bir yandan odunları kesip bir yandan da akşam yemeği için patates pişirirken, oğlunun dönüşünü sabırsızlıkla bekledi. Oğlu beklediğinden daha kısa süre sonra kapıyı açıp içeri girdi.
Oğlu eve gelir gelmez Murat, konuyu açtı: Oğlum, ne düşünüyorsun? Neden bana Sedeften daha önce bahsetmedin? O harika bir gelin adayı iyi huylu, tutumlu her erkeğin yanında görmek isteyeceği birisi. Sen ise ona haksızlık ediyorsun. Bunu asla kabul edemem! Onun saygısızca davranılmasına, özellikle de senden, tahammül edemem! Muratın öfkesine hazırlıksız yakalanan oğlu, sinirle birkaç söz söyleyip eline birkaç elma aldı ve kapıyı çarparak dışarı çıktı.
Bundan sonra, oğlunun Sedefle ve Muratla arasındaki ilişkisi gerginleşti. Oğlunun Sedefle son buluşmasında, Sedef ilişkilerinin açıkça kabul edilmesini talep etti. Oğlu konuyu konuşmak istese de, bu sadece yeni bir tartışmaya yol açtı ve Sedef bu sefer de ondan evlenme teklif etmesini istedi.
Bunca karmaşanın ardından Murat, işi kendi ellerine almaya karar verdi. Sedefin evine gidip aileyle gizlice konuştu ve oğlunun haberi olmadan nişan işini çözdü. Sedefe de, sevgilisinin birkaç günlüğüne komşunun arabasına yedek parça almak için iş seyahatine çıktığını söylediler.
Oğlu birkaç gün sonra eve döndüğünde, karşısında Sedefin onu beklediğini görünce şaşkınlıkla, Burada ne yapıyorsun? diye sordu. Sedef ise kendinden emin bir şekilde, Burada yaşıyorum! Benimle evlenecektin ya, unuttun mu? diye cevap verdi. Böyle sürpriz evlilikler, onların köyünde pek de yabancı değildi.
Başta oğlan babasına kızsa da, zaman geçtikçe Sedeften daha iyi bir eş bulamayacağını anladı. Birbirlerine daha çok bağlandılar ve hayatları daha mutlu oldu. Oğlan sonunda babasının davranışlarının ardındaki iyiliği ve sevgiyi fark etti. Hayatta bazen büyüklerimizin tecrübesine güvenmek, geleceğimiz için en doğru adım olabilir; çünkü onlar her zaman iyiliğimizi düşünürler.
