Günlüğümden bir yaprak…
Her zaman oğlumu, öncelikle kadınlara saygı göstermesi için yetiştirmeye çalıştım anneannesi, annesi, eşi, kızı Bana göre bir erkeğin sahip olabileceği en değerli özellik, kadına saygıdır. Eşimle birlikte oğlumuza çok güzel bir terbiye ve eğitim verdik; kendi aydınlık geleceğini kurabilmesi için her şeyi sağladık. Artık ona yardım etmek istemiyorduk fakat yine de iki odalı bir daire aldık. Oğlum çalışıyordu, kendi ayakları üzerinde duruyordu ama henüz kendi evini alacak kadar parası yoktu.
Aldığımız daireyi ona hemen hediye etmedik, hatta evin alındığından bile haber vermedik. Neden mi? Çünkü oğlumun bir kız arkadaşı vardı. Oğlum, Aybike ile yaklaşık bir yıldır birlikte yaşıyordu ama onun ailesini hiç tanımıyordum ve bu durum bana oldukça garip geliyordu.
Sonradan, Aybikenin annesinin, eski bir arkadaşımın komşusu olduğunu öğrendim. Arkadaşım, bana bazı şeyler anlattı ve içim sıkıldı açıkçası. Meğer Aybikenin annesi, eşi eskisi kadar iyi para kazanamayınca onu evden kovmuş. Ama asıl tuhaflık bundan sonra başlıyor. Kadıncağız hemen zengin ama evli bir adamla ilişki yaşamaya başlamış; kızına da böyle bir rol modeli olmuş tabii. Aybikenin babasına gelince Onun annesi yani Aybikenin anneannesi de kızından geri kalmıyor; o da evli bir adamla beraber. Bir de bunlar, anne ve torunu zorla köydeki eve götürüp iş yaptırıyor. Bu yüzden oğlum, ilerdeki kayınvalidesiyle birkaç defa ciddi tartışma yaşamış.
Ama beni asıl endişelendiren; annenin ve anneannenin, Aybikeyi babasına karşı doldurmaları. Kız gayet belli ki babasına çok düşkün ama iki kadın yüzünden babasıyla arası bozulmak üzere. Bir de işin tuzu biberi; Aybike üniversiteyi bırakma kararı aldı. Ona göre bir erkek, ailesini geçindirmeli. Ben de böyle düşünüyorum, oğlumu da o şekilde yetiştirdim ancak Allah korusun, oğlumun bir gün hayatı zorlaşırsa ne olacak? Aybike, eşine nasıl destek olacak? Bu noktada içim hiç rahat değil.
Bu arada, dairenin tapusunu kendi adıma çevirdim. Çünkü biliyorum ki ben saf bir oğul yetiştirdim, derler ya, tam o hesap. Evet, ülkemizde evlilikten önce kazanılan mallar boşanma sonrası bölüşülmüyor; fakat Aybike öyle hamarat bir kız ki, oğlumun elinde donuyla kalma ihtimalini yabana atmıyorum Ama hayat her zaman planladığın gibi gitmiyor; bunu çok iyi biliyorum. Günlerden bir gün, hiç ummadığım bir şey oldu. Oğlum, üniversiteden arkadaşıyla kurduğu küçük teknoloji firmasından güzel bir teklif aldı. Kendi emeğiyle büyüttüğü o küçücük ekip, bir anda bir şirkete dönüşüverdi ve oğlum bir anda kendi parasını kazanacak bir seviyeye erişti. Yani, o da Aybike de, hayatın beklenmedik sürprizleriyle karşı karşıya kaldı.
Bir akşam, oğlum yanıma geldi. O masum haliyle gözlerime baktı ve dedi ki: Anne, bana güvendiğin ve hayatım boyunca yanımda olduğun için teşekkür ederim. Bugüne kadar bana verdiğin terbiyeyi unutmadım. Benim elimden tutarken, aslında bana yürümeyi öğretmişsin. Artık gerçekten kendi ayaklarımın üzerinde durabiliyorum.
O an, kendi içimdeki kaygılardan sıyrılıp bir huzur buldum. Hayat; içinden nasıl çıkılır bilmediğimiz labirentler gibi olsa da, doğru zamanda, doğru insanlar yanında olunca, ışık her zaman bir yolunu buluyor.
Belki bugünkü dünyamızda aileler karmaşık, ilişkiler çetrefilli, rol modeller zayıf Ama bir çocuğa verilen güven ve sevgi, en zorlu yollarda bile ona güç verebiliyor. Ben de oğlumun mutluluğuna, kendi yolunda türlü fırtınaları aşmasına tanık olurken, içimden sessizce dua ettim: “Dilerim, bu güneş onların üzerine de hep parlasın.”
