Ben doğum iznindeki bir anneyim. İki güzel çocuğum var; birisi beş yıl önce, diğeri ise daha yeni dünyaya geldi.
Şimdi size başımdan geçen biraz tuhaf bir hikaye anlatmak istiyorum.
Her şey, ben daha yeni evlendiğimde kayınvalidemin bana verdiği bir listeyle başladı. Listede pek çok madde vardı; mesela kocamın bazı yiyeceklere alerjisi olduğu ve buna karşı dikkatli olmam gerektiği yazıyordu. Bu gerçekten önemli bir detaydı. Ama en garibi, kocamın iç çamaşırlarını mutlaka ütülemem gerektiğinin yazılmasıydı. Nedeni ise, ütülenmezse yerlerinde morluklar oluşabileceğiymiş
İlk başta bunun kaygılı bir anne davranışı olduğunu düşündüm, Ne kadar da düşünceli bir anne! dedim kendi kendime. Sonuçta annelerin evlatlarına böylesine özen göstermesi güzel bir şey. Listenin diğer maddelerine harfiyen uydum, çok zorlanmadım. Ama itiraf etmeliyim ki hem kendi annemle, hem çocukluğumda asla kimsenin iç çamaşırını ütülemedik; bu bana çok tuhaf gelmişti.
Oğlum doğduğunda önce bebek bezi kullandık, sonra külotlara geçtiğimizde hiç düşünmeden onun iç çamaşırlarını da ütülemeye başladım. Böylece iki kişinin çamaşırlarını ütülemek bir anda ütü dağlarına dönüştü. Kayınvalidem de ısrar ediyordu: Sıcak ütüyle buharda mikroplar ölür, çocuğun sağlığı için bu çok önemliymiş. Hatta oğlumuzun hemen bu alışkanlığı edinmesini istemişti; çünkü genital sağlık için ütülü çamaşır çok önemliymiş
Nihayetinde kayınvalidemle ilgili değil konu; asıl mesele şimdi ikinci çocuğumuzu kucağımıza almış olmamız. Zaman yetmiyor; iki küçük çocukla her şeyi tam vaktinde yapmak hakikaten çok zor. Sanırım küçük bebeği olan anneler beni çok iyi anlayacak. Yine de önemli şeylere vakit ayırmaya çalışıyorum ama ütü dağı giderek büyüyor, tıpkı rüyalarımda gittikçe yükselen bir Uludağ gibi.
Dün, eşim geldi ve bana rafın üstünde hiç ütülü çamaşırım kalmamış dedi. Bu cümlede, acilen ütülememi ima eden bir ton vardı. Yorgundum, dedim ki: İstersen ütüsüzlerden al, onlar da tertemiz.
Sonra ben yatağa giderken, eşim arayıp annesine şikayet etti: Eşim artık zaman bulamıyor diye söylendi. Bu yüzden bana bayağı kırıldı. İnanır mısınız, mesele bildiğiniz iç çamaşırı yüzünden çıktı.
Siz çocuklarınızın iç çamaşırını ütülüyor musunuz? Eğer ütülüyorsanız, bunu ne zamana kadar yapıyorsunuz? Bir de, ütü işini hızlandırmanın bir yolu var mı?
Belki de rüyamda gördüğüm gibi, ben bir gün bu ütü dağının zirvesine çıkıp ferahlayacağım… Ya da belki çocuklar büyüyünce ütüsüz de yaşayabiliriz, kim bilir.
