Author: Erdem Özkul

Elifçiğim, üç güne kadar görüşüyoruz! Ve sakın o meşhur kuzu böreğinden yapmayı unutma. O kadar lezzetli

Fatma otuz beş yaşlarındayken kadınlık mutluluğunu asla tadamayacağını düşünürdü, fakat kader başka türlü hükmetti.

Sensiz Yaşayamam “Sevgi, affet, başka birini sevdim. Gidiyorum, ev sizde kalsın. Böyle sessizce

Yanılmadı Günlüğümden bir gün daha… Bugün sabah evde temizlik yaparken kapı zili çaldı.

– Zeynep, biz size misafirliğe geliyoruz! Hem de iki günlüğüne! Biletleri de aldık! dedi uzaktan

Elif hiç dünyayı görmemişti ancak her nefeste onun ağırlığını hissederdi. Kör olarak doğduğu görünüşlere

Kocasının sevgilisi nadir bir güzelliğe sahipti. Erkek olsaydı, tüm kalbi ona ait olurdu. Biliyor musunuz

İş sınıfında rüyamsı bir sis dalgalanıyordu. Yolcular yaşlı kadına düşmanca bakışlar fırlattılar, o yerine

On altı baharını bile tam yaşamamıştı ki, onu sisli bir koridordan evine getirdi… Karnı, garip

Elif, bu ne böyle? Sen annemin turşu salatalıklarını mı attın? Tabii ki attım, Mehmet. derin bir iç çekti Elif.