Author: Erdem Özkul

Köpek Zeyna bütün gece uludu, sahibesi Sabireye göz açtırmadı. Sabah olduğunda kulübesine baktı ve korkudan

Otuz yıl bir ömür gibi geçti. Şimdi geriye baktığımda, onun uykuda nasıl nefes aldığını, sabah kahvaltısında

Üç İplik. Üç Kader Ne dedi o az önce? Sevda, duymadım, neymiş? Nevin Hanım arkadaşına yaklaştı, hafifçe

– Nermin abla, seni affettim! Aramızdaki kavga gereksizdi. Hadi bitsin bu küslük! Genç değiliz artık!

Eski Sevgiliden Gelen Sürpriz Kemal, dur! diye bağırmıştım pencereyi sonuna kadar açıp. Ama o, sesimi

Aşksız Zafer İşte bu kadar, Serhat, dedi Nermin Hanım, fincanı tabağa küçük bir tıkırtıyla koyup, bu

Artık Umut Kalmadı Paranız istemiyorum! sinirle bağırdım ve buruşuk paraları yere fırlattım.

Sırrım Dün yumuşayan, bugünse kırağı gibi sertleşen kara sırtüstü yatmak garip bir şekilde insana huzur

Son Çağrı Sabahın ilk ışıklarıyla birlikte Hülyayı tarifsiz bir huzursuzluk sarmıştı. İçinden bir ses

Kendi Kurallarım Hayır, Oğuz, iyi ki geldin! Nazmiye Hanım karşısına oturdu, başını minik yumruklarının